داراى فزون بخشىِ سترگ

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: پاك است بى عوضْ بخشنده اى كه چه بيش از استحقاقْ بخشنده است. پاك است بيش از استحقاقْ بخشنده اى كه چه نعمت دهنده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در خطبه اش در روز غدير ـ: بسى پاك است و منزّه از عيب، پروردگار فرشتگان و روح (روح القدس / جبرئيل)؛ بيش از استحقاقْ بخشنده است بر همه كسانى كه آنها را آفريده است؛ منّت گذارنده است بر كسى كه او را [به خود،] نزديك ساخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايى كه به امير مؤمنان آموخت ـ: اى خوبى كننده، اى نيكى كننده، اى نعمت دهنده، اى بيش از استحقاقْ بخشنده!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى به چيزى بر مى خورْد كه او را خوش حال مى كرد ـ: ستايش، براى خداى نعمت دهنده و بيش از استحقاقْ بخشنده است؛ كسى كه با نعمت او، نيكى ها به انجام مى رسند.

امام على عليه السلامـ در دعاى معروف به يمانى ـ: تويى نعمت دهنده و بيش از استحقاقْ بخشنده.

امام على عليه السلام:خدايى جز اللّه نيست كه پناه و فريادرس و بيش از استحقاقْ بخشنده است.

امام على عليه السلام:خداوند، گشايشگرِ بيش از استحقاقْ بخشنده است. اوست خدايى كه سريع ترين شمارشگران است، و بى عوضْ بخشنده ترينِ بيش از استحقاقْ بخشندگان است.

امام على عليه السلام:ستايش، براى خداست. گسترده ترينِ بخشندگانِ بيش از استحقاق، داراى فزون بخشىِ پهناور.

امام على عليه السلام:ستايش، براى خداست. به گشاده دستى و نيكى كردن، ستوده است؛ با بخشش و فوايد بسيارش، بيش از استحقاقْ بخشنده است؛ با روزى اش، گشايشگر است؛ تمام كننده نعمت هايش است؛ او را در برابر موهبت هايش و پشتيبانى نعمت هايش مى ستاييم.

امام على عليه السلامـ در راز و نيازش ـ: در روزهاى زندگىِ دنيا، به من لطف و مهربانى داشتى، اى فزون بخش ترينِ نعمت دهندگان در موهبت هايش، ونعمت دهنده ترينِ بخشندگانِ بيش از استحقاق در نعمت هايش! يارى هايت، در نزد من بسيار گشت، پس، از شمردنش ناتوان گشتم.

امام زين العابدين عليه السلام:خدايا!. بر من فزون بخشى كن كه تويى بهترينِ بخشندگانِ بيش از استحقاق.

امام زين العابدين عليه السلام:ستايش، براى خدايى است كه خوبى كننده، نيكى كننده، نعمت دهنده، بيش از استحقاقْ بخشنده، داراى شكوه و شرافت، و داراى فزون بخشى هاى سترگ و نعمت هاى بزرگ است.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعايش در روز عرفه ـ: اى كسى كه با بخشودن و نجات لغزش كنندگان، گشاده دستى مى كند و با مهلت دادن به خطاكاران، بيش از استحقاق مى بخشد!

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: اى كسى كه بندگانش را با پذيرفتن بازگشت آنان به سوى خود، عادت داده است. و اى كسى كه متعهّد شده كه دعاى آنان را بپذيرد، و اى كسى كه با خود پيمان بسته تا به آنان، با فزون بخشى، پاداش نيك دهد!

امام زين العابدين عليه السلام:بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست. و بيرون شدن از بيمارى ام را به سوى بخشايشت قرار بده، و بلند شدن و بازگشت از افتادنم را به سوى گذشتت، و رهايى از گرفتارى ام را به سوى راحتى ات، و تن درستى ام از اين سختى را به سوى گشايشت؛ چرا كه به حقيقت، تويى كه بى استحقاقْ بخشنده احسان، و لطف كننده با گشاده دستى هستى.

امام زين العابدين عليه السلام:اى كسى كه. بيمناكان، آهنگ او كردند، پس او را بيش از استحقاقْ بخشنده يافتند!

امام صادق عليه السلام:خدايى جز اللّه نيست كه بيش از استحقاقْ بخشنده و گشاده دست است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از ايشان درباره آن 99 نامى كه هر كس آنها را شماره كند، وارد بهشت مى شود ـ: آن نام ها، در كتاب خداست. امّا آن اسم هايى كه در [سوره] آل عمران است، عبارت است از: اى بسيارْ بخشنده بى مزد، اى استوار، اى راستگو، اى نعمت دهنده، اى بيش از استحقاقْ بخشنده!

امام رضا عليه السلامـ در دعاى تن درستى ـ: اى خدا، اى صاحبْ اختيارِ تن درستى، و بسيار بخشنده تن درستى، و روزى دهنده تن درستى، و نعمت دهنده تن درستى، و بيش از استحقاقْ بخشنده تن درستى بر من و همه آفريدگان!

امام جواد عليه السلامـ در دعا ـ: اى كسى كه احسان را بيش از استحقاقْ به بندگانش ارزانى كننده است!