دانا بود ، آن گاه كه دانسته اى نبود

جامع بيان العلمـ به نقل از نزّال بن سبره ـ: به على عليه السلام گفته شد: اى امير مؤمنان! در اين جا گروهى هستند كه مى گويند: خداوند، آنچه را كه به وجود خواهد آمد، نمى داند تا اين كه به وجود آيد. فرمود: «مادرانشان به سوگشان بنشينند! از كجا آن را گفته اند؟». گفته شد: آيه: «و بى گمان، شما را مى آزماييم تا جهادگران شما و شكيبايان را معلوم داريم و خبرهايتان را بيازماييم» را [اين گونه]تأويل مى كنند. على عليه السلامفرمود: «هر كه ندانست، هلاك شد». پس بر منبر فراز آمد و خدا را ستود و او را ثنا گفت. سپس فرمود: «اى مردم! دانش را فرا گيريد و به آن عمل كنيد و هر كس چيزى از كتاب خدا بر او دشوار آمده، درباره آن از من بپرسد. به من رسيده كه گروهى مى گويند: خدا آنچه را كه به وجود خواهد آمد، نمى داند

امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به اين سؤال كه: آيا خدا مى داند چيزى كه پديد نيامده، اگر پديد آيد، چگونه خواهد بود؟ ـ: بى گمان، خداى متعال، دانا به اشيا، پيش از بودن اشياست. خداوند عز و جلفرمود: «ما آنچه را كه مى كرديد، [از لوح محفوظ]رونويسى ۵ مى كرديم» و به اهل آتش فرمود: «و اگر [به دنيا]باز گردانده شوند، البتّه به آنچه از آن باز داشته شده اند، بر خواهند گشت و ايشان، بى گمان، دروغ زن هستند» . [خداى] عز و جلمى دانست كه اگر ايشان را باز گرداند، حتما به آنچه از آن باز داشته شده اند، بر خواهند گشت. و به فرشتگان، آن گاه كه گفتند: «آيا در آن (زمين) كسى را مى گمارى كه در آن، فساد كند و خون ها بريزد، در حالى كه ما با ستايش تو، تسبيح مى گوييم و تو را تقديس مى كنيم؟» ، فرمود: «من، چيزى مى دانم كه