معناى «باسم اللّه »

الكافىـ به نقل از جميع بن عمير ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «خدا بزرگ تر است از چه چيز؟». گفتم: خدا بزرگ تر است از همه چيز. امام فرمود: «مگر اين جا چيزى هست كه خدا بزرگ تر از آن باشد؟!». گفتم: پس معنايش چيست؟ فرمود: «خدا بزرگ تر از آن است كه به وصف آيد».

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: به نام خدا؛ آن زمزمه چنگ زنندگان [به ريسمان الهى] و گفتارِ در پناه آمدگان.

التوحيدـ به نقل از حسن بن على بن فضّال ـ: از امام على بن موسى الرضا عليه السلاممعناى «به نام خدا» را پرسيدم. فرمود: «اين كه كسى بگويد: به نام خدا``، يعنى «سِمَه»اى از نشان هاى خدا را ـ كه همان بندگى است ـ، بر خودم مى نهم». گفتم: «سمه» يعنى چه؟ امام فرمود: «همان نشان و علامت».

الكافىـ به نقل از عبد اللّه بن سنان ـ: از امام صادق عليه السلام درباره تفسير «بسم اللّه الرحمن الرحيم» پرسيدم. فرمود: «با» بهاى خدا، «سين» سناى خدا و «ميم» مجد خداست. [و برخى راويان، ذيل حديث را اين گونه روايت كرده اند:] «ميم»، مُلك خدا و «اللّه»، خداى هر چيز است؛ رحمان (مهربان) بر همه خلقش و رحيم (بخشنده) تنها بر مؤمنان.

امام حسن عسكرى عليه السلامـ درباره گفته خداوند عز و جل: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ» ـ: «اللّه»، آن كسى است كه هر مخلوقى، در نيازها و سختى ها، [يعنى] به گاه قطع اميد از هر چيز ديگرى غير از او و كوتاه شدن دستش از همه آنچه غير اوست، به او متوجه مى شود و مى گويد: «به نام خدا»؛ يعنى در همه كارهايم، از خدا كمك مى جويم؛ خدايى كه بندگى، جز او را نبايد؛ خدايى كه چون [از او] يارى خواسته شود، ياور است و چون خوانده شود، اجابتگر است.