اهل بيت

امام كاظم عليه السلام:خداوند، پيامبران و فرستادگانش را به سوى بندگانش برنينگيخت، جز براى آن كه [دانستنى ها را] از خدا فرا گيرند. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من و على، پدران اين امّتيم. هر كس ما را بشناسد، خداى عز و جل را شناخته است و هر كس ما را نشناسد، خداى عز و جل را نشناخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! خداوند، جز به من و سپس به تو، شناخته نشده است. هر كس ولايت تو را انكار كند، ربوبيت خداوند را انكار كرده است.

امام على عليه السلام:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ اگر مى خواست، خود را به بندگانش مى شناسانْد؛ امّا ما را دروازه خود و مسير و راه و جانبى كه از آن درمى آيند، قرار داده است. پس هر كس، از ولايت ما عدول كند يا غير ما را بر ما برترى دهد، از مسير اصلى، باز گشته و بيرون رفته است. آن كه مردم، خود را با او نگاه مى دارند، با كسى كه هر جا مردم بروند، او هم مى رود، برابر نيست. مردم، در پى چشمه هايى كدر و درهم ريخته روانه شدند و آن كه در پى ما آمد، به چشمه هايى زلال رسيد كه به فرمان خدايشان جارى مى شوند و نه پايان مى گيرند و نه قطع مى شوند.

امام على عليه السلام:من دروازه حِطّه ۲ هستم. هر كس مرا بشناسد و حقّ مرا بداند، خدايش را شناخته است؛ چون من وصىّ پيامبرش در زمين او هستم.

امام على عليه السلام:شناخت دقيق من، شناخت خداست و شناخت خداوند عز و جل، شناخت دقيق من است و آن همان دين خالصى است كه خداوند متعال فرموده است: «و فرمان نيافته بودند جز آن كه خدا را بپرستند و در حالى كه به توحيد گراييده اند، دين خود را براى او خالص سازند و نماز بخوانند و زكات بدهند و دين پايدار، همين است» .

امام باقر عليه السلام:به ما، خدا پرستيده شد و به ما، خدا شناخته شد و به ما، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ يگانه شمرده شد.

تفسير العياشىـ به نقل از ابو حمزه ثمالى ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «اى ابو حمزه! تنها كسى خدا را مى پرستد، كه او را بشناسد؛ امّا كسى كه خدا را نمى شناسد، گويى از سرِ گم راهى، غير او را مى پرستد. گفتم: خدا به صلاحت باقى بدارد! شناخت خدا، به چه معناست؟ فرمود: «خدا را تصديق كند و نيز رسالت محمّد را از سوى او در اِعلام ولايت على و پذيرش پيشوايىِ او و امامانِ هدايت پس از او، و همچنين بيزارى از دشمنان آنان را. اين گونه است شناخت خدا».

امام صادق عليه السلام:ابن كوّاء نزد امير مؤمنان آمد و گفت: اى امير مؤمنان! [مقصود از مردان، در اين آيه كيان اند؟]: «و بر اعراف، ۳ مردانى هستند كه هر يك [از گذرندگان] را از سيمايشان مى شناسند» . على عليه السلام فرمود: «ما بر اعراف هستيم. ما ياران خود را از سيمايشان مى شناسيم و ما اعرافى هستيم كه جز از طريق معرفت به ما، معرفت به خدا حاصل نمى شود».

امام صادق عليه السلام:اوصيا، همان دروازه هاى الهى اند كه [بندگان،] از آن درمى آيند و اگر آنان نبودند، خدا شناخته نمى شد و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به آنان بر خلقش احتجاج كرده است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، ما را به خلقتى نيكو آفريد و به صورتى زيبا تصوير كرد، سپس ما را خزانه دار خود در آسمان ها و زمين كرد و اگر ما نبوديم، خدا شناخته نمى شد.

امام كاظم عليه السلامـ در زيارت امامان عليهم السلام ـ: سلام بر جايگاه هاى معرفت خدا. هر كس آنان را بشناسد، بى گمان، خدا را شناخته است و هر كس آنان را نشناسد، از خدا بى خبر است.