پيروانِ پيامبران
1 حدیث
الكافي عن الزّهريّ:دَخَلَ رِجالٌ مِن قُرَيشٍ عَلى عَلِيِّ بنِ الحُسَينِ ـ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيهِما ـ فَسَأَلوهُ: كَيفَ الدَّعوَةُ إِلَى الدِّينِ؟
قالَ: تَقولُ: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، أَدعوكُم إِلَى اللّهِ عز و جل، وإِلى دينِهِ. وجِماعُهُ أَمرانِ: أَحَدُهُما: مَعرِفَةُ اللّهِ عز و جل، وَالآخَرُ: العَمَلُ بِرِضوانِهِ.
وإِنَّ مَعرِفَةَ اللّهِ عز و جل: أن يُعرَفَ بِالوَحدانِيَّةِ، وَالرَّأفَةِ، وَالرَّحمَةِ، وَالعِزَّةِ، وَالعِلمِ، وَالقُدرَةِ، وَالعُلُوِّ عَلى كُلِّ شَيءٍ، وأنَّهُ النَّافِعُ الضّارُّ، القاهِرُ لِكُلِّ شَيءٍ، الَّذي لا تُدرِكُهُ الأَبصارُ، وهُوَ يُدرِكُ الأَبصارَ، وهُوَ اللَّطيفُ الخَبيرُ. وأنَّ مُحَمَّدا عَبدُهُ ورَسولُهُ، وأنَّ ما جاءَ بِهِ هُوَ الحَقُّ مِن
الكافىـ به نقل از زُهرى ـ: مردانى از قبيله قريش، بر امام سجّاد ـ كه درودهاى خدا، بر او و پدرش باد ـ وارد شدند و از او پرسيدند: دعوت به سوى دين، چگونه است؟
فرمود: «مى گويى: به نام خداوند بخشنده مهربان. شما را به سوى خدا و آيين او فرا مى خوانم و چكيده دين، دو چيز است: يكى معرفت خداست و ديگرى، عمل به آنچه مايه خشنودى اوست.
معرفت خدا، يعنى به يگانگىْ شناختن او و نيز اثبات رأفت، رحمت، عزّت، علم، قدرت و سيطره بر هر چيز براى او، و اين كه او سودرسان و زيان رسان است و چيره بر هر چيز است. ناديدنى است و همه ديده ها را مى بيند و باريك بين و آگاه است؛ و اين كه محمّد، بنده و فرستاده اوست و آنچه آورده، حقيقت دارد و از جانب خداست و غير او، پوچ و باطل.
پس چون به اين دعوت، پاسخ مثبت دادند، مانند
۱.الكافي: ج 5 ص 36 ح 1، تهذيب الأحكام: ج 6 ص 141 ح 239.