گوناگون

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خواب دانشمند، عبادت و نفس كشيدنش، تسبيح و عملش، دوچندان و دعايش، مستجاب و گناهش، آمرزيده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترى دانشمند بر غير او، مانند برترى پيامبر بر امّتش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بركت، در وجود بزرگانِ دانشمند شماست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمندان، پيشوا و پرهيزگاران، سرورند و همنشينى با آنها، مايه فزونى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه در آسمان و زمين است، حتّى ماهيان در آب، براى دانشمند، آمرزش مى طلبند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ دانشمند يا دانشجويى از دهكده اى از دهكده هاى مسلمانان نمى گذرد. و از خوراك آنان نمى خورد و از نوشيدنى آنها نمى نوشد و از يك سو در نمى آيد و از سويى ديگر بيرون نمى رود، جز آن كه خداى متعال، عذاب قبرهايشان را تا چهل روز بر مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان، در بهشت هم به دانشمندان نياز دارند و اين، بدان جهت است كه هر روز جمعه، خداوند متعال را زيارت مى كنند و خدا به ايشان مى گويد: «هر چه مى خواهيد، از من تمنّا كنيد». پس متوجّه دانشمندان مى شوند و مى پرسند: چه چيز تمنّا كنيم؟ آنان مى گويند: فلان و فلان را تمنّا كنيد. پس آنان، همان گونه كه در دنيا به آنان نياز دارند، در بهشت هم به آنان نيازمندند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از جبرئيل عليه السلام پرسيدم: «دانشمندان نزد خدا گرامى ترند يا شهيدان؟». گفت: نزد خدا يك دانشمند، از هزار شهيد گرامى تر است؛ چون دانشمندان، پيرو پيامبران و شهيدان، پيرو دانشمندان اند.

امام على عليه السلام:آفرين، آفرين بر دانشمندى كه دانست، پس خود را نگاه داشت و از [مرگ]ناگهانى ترسيد، پس فراهم آورد و آماده شد؛ اگر پرسيده شود، به شيوايى پاسخ مى دهد و اگر رهايش كنند، خاموش مى ماند؛ سخنش درست و خاموشى اش از روى ناتوانى در پاسخ نيست!

امام على عليه السلام:منزلت دانشمند، والاترين منزلت است.

امام على عليه السلام:دانشمند ستيزه گر، از نادان ياريگر بهتر است.

امام على عليه السلام:دانشمند، با دل و فكرش مى نگرد. نادان، با چشم و نگاه كردن مى بيند.

امام على عليه السلام:دانا، نادان را مى شناسد، چون قبلاً نادان بوده است؛ ولى نادان دانا را نمى شناسد، چون قبلاً دانا نبوده است.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: دو نفرند كه همه چيز برايشان آسان است: دانايى كه پايان كارها را مى داند و نادانى كه موقعيت خود را نمى شناسد.

امام على عليه السلام:بى گمان، خداوند، مؤمن دانشمند، فقيه، زاهد، فروتن، زنده دل، بردبار، خوش خو، ميانه رو، با انصاف و باحيا را دوست دارد.

امام على عليه السلام:نادان، كوچك است، هر چند بزرگ سال باشد و دانا بزرگ است، هر چند كم سال باشد.

امام على عليه السلام:دانا از نادان انصاف نمى بيند.

امام حسين عليه السلام:اگر دانشمند، همه آنچه مى گفت، نيكو و درست بود، شايد از خودپسندى ديوانه مى شد. دانشمند، آن است كه درستى هايش فراوان باشد.

امام كاظم عليه السلامـ به هشام ـ: اى هشام! خداوند، هر كس را با سه چيز اكرام كند، بى گمان به او لطف كرده است: خردى كه از پس هواى نفسش برآيد، دانشى كه از پس نادانى اش برآيد و توانگرى اى كه ترس از تهى دستى اش را كفايت كند.

امام هادى عليه السلام:برتر از دانش، حامل آن است.

إرشاد القلوب:امام جواد عليه السلام فرمود: «دو نفر گرد نيامدند، جز آن كه برتر آنها نزد خدا، ادب آموخته ترينِ آن دو باشد». گفته شد: اى پسر فرستاده خدا! ما فضيلت او را نزد مردم دانستيم؛ ولى برترى وى نزد خدا، از چه روست؟ فرمود: «چون قرآن را همان گونه كه نازل شده است، مى خواند و حديث ما را آن گونه كه گفته ايم، روايت مى كند و در دعايش خدا را با شيفتگى و اصرار مى خواند».

ربيع الأبرار:موسى عليه السلام گفت: خداى من! كدام يك از مردم نزد تو محبوب ترند؟ فرمود: «دانشمندى كه دانشمند ديگرى را مى جويد».