حدیث دربارهگمراه سازيهاى شيطان

عنه عليه السلام:جاءَ إبليسُ إلى عيسى عليه السلام فقالَ: أ لَيسَ تَزعُمُ أنّكَ تُحيِي المَوتى؟ قالَ عيسى عليه السلام: بَلى، قالَ إبليسُ: فاطرَحْ نفسَكَ مِن فَوقِ الحائطِ، فقالَ عيسى عليه السلام: وَيلَكَ! إنَّ العَبدَ لا يُجَرِّبُ رَبَّهُ، و قالَ إبليسُ: يا عيسى، هل يَقدِرُ رَبُّكَ على أن يُدخِلَ الأرضَ في بَيضَةٍ و البَيضَةُ كَهَيئَتِها؟ فقالَ: إنّ اللّهَ عَزَّ و جلَّ لا يُوصَفُ بِعَجزٍ، و الذي قُلتَ لا يَكونُ. ۱

امام صادق عليه السلام:ابليس نزد عيسى عليه السلام آمد و گفت: مگر تو نمى گويى كه مردگان را زنده مى كنى؟ عيسى عليه السلام فرمود: چرا. ابليس گفت: پس [اگر راست مى گويى]خودت را از روى ديوار به زير انداز. عيسى عليه السلام فرمود: واى بر تو! بنده كه خداوندگار خود را نمى آزمايد. ابليس گفت: اى عيسى! آيا پروردگار تو مى تواند [كُره]زمين را در تخم مرغى با همين اندازه اى كه دارد جاى دهد؟ عيسى عليه السلام فرمود: خداوند عزّ و جلّ به هيچ ناتوانى وصف نمى شود، اما آنچه تو مى گويى ناشدنى است.

۱.قصص الأنبياء: 269/339.

کلیدواژه‌ها شیطان گمراه سازیهای شیطان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان

احادیث دیگر این موضوع

امام كاظم عليه السلامـ در سفارش خويش به هشام ـفرمود: دشمنىِ تو با ابليس بايد سخت باشد و نبايد كه صبر او در تلاشش براى نابودى تو، بيشتر از صبر تو در مبارزه با او باشد؛ زيرا ابليس با همه قدرتش، از تو ناتوانتر است و با همه بديش، كمتر از تو مى تواند ضربه زند. اگر تو به خداوند پناه برى، هر آينه به راهى راست هدايت شده اى.

امام على عليه السلامـ به كميل بن زياد ـ: اى كميل! ابليس از طرف خود وعده نمى دهد، بلكه از جانب پروردگارش وعده مى دهد تا آنان را به معصيت او وا دارد و در ورطه هلاكتشان افكند.

امام على عليه السلام:بدانيد كه شيطان تنها راههاى خود را براى شما هموار مى كند تا در پى او روان شويد.

امام على عليه السلام:همانا شيطان راههاى خود را براى شما آسان مى نمايند و مى خواهد گرههاى [محكمِ]دين شما را يكى پس از ديگرى سست گرداند و به جاى اتحاد، به شما تفرقه دهد.

امام على عليه السلام:شيطان بر بنده گماشته شده است و معصيت را در نظرش مى آرايد تا مرتكب آن شود، و او را به توبه كردن اميدوار مى سازد تا آن را به تأخير اندازد.

امام على عليه السلامـ در پاسخ به سؤال سائلى كه از اوصاف خداوند سؤال كرده بود بگونه اى كه او را ببيند ـ: اى پرسشگر! بنگر، هر يك از صفات خدا را كه قرآن به آن راهنماييت كرده است، پيروى كن و از پرتو هدايت قرآن روشنايى برگير و آن صفاتى را كه شيطان، تو را به آموختن آن وا داشته و دانستن آن در كتاب (قرآن) بر تو واجب نشده و در سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و پيشوايان هدايت نيز اثرى از آنها نيست، علم پيدا كردن به آن صفات را به خداوند سبحان وا گذار؛ زيرا اين منتهاى حق خدا بر توست.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خود ـگفت: اگر شيطان با فريبكارى آنان را از طاعت تو باز نمى داشت، هيچ معصيت كارى معصيت تو نمى كرد، و اگر او باطل را در لباس حق براى آنان در نمى آورد، هيچ ره گم كرده اى راه تو را گم نمى كرد.

امام صادق عليه السلام:وقتى آيه: «و آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى آورند و براى گناهانشان آمرزش مى خواهند ـ و چه كسى جز خدا گناهان را مى آمرزد؟ ـ و بر آنچه مرتكب شده اند، با آنكه مى دانند [كه گناه است]پافشارى نمى كنند» نازل شد، ابليس بالاى كوهى در مكّه، به نام ثور، رفت و با بلندترين فرياد خود، ديوهايش را صدا زد. آنها جمع شدند و گفتند: سرورا! ما را براى چه فرا خواندى؟ ابليس گفت: اين آيه نازل شد. اكنون كدام يك از شما حريف آن هستيد؟ ديوى از شيطانها برخاست و گفت: من چنين و چنان مى كنم. ابليس گفت: تو حريف آن نيستى. ديگرى برخاست و همانند آن سخنان گفت. ابليس گفت: تو نيز از عهده بر نمى آيى. [ديوى به نام]وسواس خنّاس گفت: من از عهده اش بر مى آيم. ابليس گفت: چگونه؟ او گفت: به آنان وعده و اميد [توبه و آمرزش] مى دهم تا آن كه مرتكب گناه شوند و چون به گناه در افتادند، استغفار را از يادشان مى برم. ابليس گفت: تو حريف اين آيه هستى. پس او را تا روز قيامت مأمور [مقابله با] آن كرد.