حدیث دربارهگمراه سازيهاى شيطان

عنه عليه السلامـ في سؤالِ السائلِ بأنْ يَصِفَ اللّهَ حَتّى كَأنّهُ يَراهُ عيانا ـ: فانظُرْ أيُّها السائلُ: فما دَلَّكَ القُرآنُ علَيهِ مِن صِفَتِهِ فائتَمَّ بهِ و استَضِئْ بِنُورِ هِدايَتِهِ، و ما كَلَّفَكَ الشَّيطانُ عِلمَهُ ممّا ليسَ في الكتابِ علَيكَ فَرضُهُ و لا في سُنَّةِ النبيِّ صلى الله عليه و آله و الهُدى أثَرُهُ فَكِل عِلمَهُ إلى اللّهِ سبحانَهُ؛ فإنَّ ذلك مُنتَهى حَقِّ اللّهِ علَيكَ. ۱
امام على عليه السلامـ در پاسخ به سؤال سائلى كه از اوصاف خداوند سؤال كرده بود بگونه اى كه او را ببيند ـ: اى پرسشگر! بنگر، هر يك از صفات خدا را كه قرآن به آن راهنماييت كرده است، پيروى كن و از پرتو هدايت قرآن روشنايى برگير و آن صفاتى را كه شيطان، تو را به آموختن آن وا داشته و دانستن آن در كتاب (قرآن) بر تو واجب نشده و در سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و پيشوايان هدايت نيز اثرى از آنها نيست، علم پيدا كردن به آن صفات را به خداوند سبحان وا گذار؛ زيرا اين منتهاى حق خدا بر توست.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 91.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام صادق عليه السلام:وقتى آيه: «و آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى آورند و براى گناهانشان آمرزش مى خواهند ـ و چه كسى جز خدا گناهان را مى آمرزد؟ ـ و بر آنچه مرتكب شده اند، با آنكه مى دانند [كه گناه است]پافشارى نمى كنند» نازل شد، ابليس بالاى كوهى در مكّه، به نام ثور، رفت و با بلندترين فرياد خود، ديوهايش را صدا زد. آنها جمع شدند و گفتند: سرورا! ما را براى چه فرا خواندى؟ ابليس گفت: اين آيه نازل شد. اكنون كدام يك از شما حريف آن هستيد؟ ديوى از شيطانها برخاست و گفت: من چنين و چنان مى كنم. ابليس گفت: تو حريف آن نيستى. ديگرى برخاست و همانند آن سخنان گفت. ابليس گفت: تو نيز از عهده بر نمى آيى. [ديوى به نام]وسواس خنّاس گفت: من از عهده اش بر مى آيم. ابليس گفت: چگونه؟ او گفت: به آنان وعده و اميد [توبه و آمرزش] مى دهم تا آن كه مرتكب گناه شوند و چون به گناه در افتادند، استغفار را از يادشان مى برم. ابليس گفت: تو حريف اين آيه هستى. پس او را تا روز قيامت مأمور [مقابله با] آن كرد.