حدیث دربارهگمراه سازيهاى شيطان

امام صادق عليه السلام:وقتى آيه: «و آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى آورند و براى گناهانشان آمرزش مى خواهند ـ و چه كسى جز خدا گناهان را مى آمرزد؟ ـ و بر آنچه مرتكب شده اند، با آنكه مى دانند [كه گناه است]پافشارى نمى كنند» نازل شد، ابليس بالاى كوهى در مكّه، به نام ثور، رفت و با بلندترين فرياد خود، ديوهايش را صدا زد. آنها جمع شدند و گفتند: سرورا! ما را براى چه فرا خواندى؟ ابليس گفت: اين آيه نازل شد. اكنون كدام يك از شما حريف آن هستيد؟ ديوى از شيطانها برخاست و گفت: من چنين و چنان مى كنم. ابليس گفت: تو حريف آن نيستى. ديگرى برخاست و همانند آن سخنان گفت. ابليس گفت: تو نيز از عهده بر نمى آيى. [ديوى به نام]وسواس خنّاس گفت: من از عهده اش بر مى آيم. ابليس گفت: چگونه؟ او گفت: به آنان وعده و اميد [توبه و آمرزش] مى دهم تا آن كه مرتكب گناه شوند و چون به گناه در افتادند، استغفار را از يادشان مى برم. ابليس گفت: تو حريف اين آيه هستى. پس او را تا روز قيامت مأمور [مقابله با] آن كرد.