حدیث دربارهآداب مسافرت

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:علَيكُم بالبِكرِ و إن بارَتْ، و الجادَّةِ و إن دارَتْ، و بالمَدينَةِ و إن جارَتْ. ۱

امام على عليه السلام:بر شما باد دوشيزه؛ هر چند در خانه مانده باشد، و پيمودن راه اصلى؛ هر چند پيچ و خم داشته باشد، و سكونت در شهر؛ هر چند [به تو]ستم كند.

۱.بحار الأنوار: 76/277/8.

کلیدواژه‌ها مسافرت آداب مسافرت فهرست موضوعات عربی

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:سفر كردن يكى از دو عذاب است.

امام صادق عليه السلام:مسافرت خود را با صدقه دادن آغاز كن و هرگاه خواستى بيرون برو؛ زيرا [با صدقه دادن]سلامت سفرت را مى خرى.

لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزندش ـفرمود: فرزندم! با شمشير و پاى افزار و دستار و چادر (خيمه) و مشك آب و نخ و سوزن و درفش اين موارد توشه راه مسافر در تاريخ زندگى لقمان بوده، بديهى است كه در هر زمان، مسافر، توشه مورد نياز خود را بايد همراه داشته باشد. خود مسافرت كن و داروهايى كه به كار تو و همراهانت مى آيد، با خود بردار و با همسفرانت سازگار باش، مگر آن جا كه پاى معصيت خدا در ميان باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه سه نفر همسفر شدند، از ميان خود يك نفر را به سالارى انتخاب كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه سه نفر همسفر شُديد، بايد يكى از شما امام [جماعت]شما شود. آن كه قرائتش بهتر باشد، به امامت سزاوارتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه سه نفر همسفر شدند، آن كه قرائتش بهتر است، گر چه سنّش كمتر باشد، بايد امامت [نماز] را به عهده گيرد. وقتى امام آنها شد، سالارشان نيز هموست.

المصنف لعبد الرزاق به نقل از أبو قلابة:در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله از مردى سخن به ميان آمد و گفته شد: او آدم خوبى است. و گفته شد: اى رسول خدا! آن مرد همسفر حجّ ما بود. هرگاه در منزلى پياده مى شديم پيوسته در حال نماز خواندن بود تا آن كه حركت مى كرديم و در بين راه نيز همواره قرآن مى خواند و ذكر خدا مى گفت، تا دوباره اتراق مى كرديم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: پس چه كسى شترش را علوفه مى داد و غذايش را درست مى كرد؟ عرض كردند: همه ما. حضرت فرمود: همه شما از او بهتريد!.

مكارم الأخلاق:منقول است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در سفرى به اصحاب خود دستور داد گوسفندى ذبح كنند. يكى از آن ها گفت: من ذبح مى كنم ديگرى گفت: من پوست مى كنم، سومى گفت: من گوشتش را ريز مى كنم. چهارمى گفت: من آن را مى پزم. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: من هم براى شما هيزم جمع مى كنم! اصحاب عرض كردند: شما زحمت نكشيد، پدران و مادرانمان به فدايت!، ما به جاى شما كار مى كنيم. پيامبر فرمود: مى دانم كه شما به جاى من كار مى كنيد، اما خداوند عزّ و جلّ خوش ندارد كه بنده اش با عدّه اى از دوستان و همسفران خود باشد و تنهايى در ميان آنها [امتيازى داشته]باشد. پس، آن حضرت برخاست و شروع به جمع آورى هيزم كرد.