چند همسرى

6 حدیث
عنه صلى الله عليه و آله:مَن دَخَلَ السُّوقَ فاشتَرى تُحْفةً فَحَمَلَها إلى عِيالِهِ كانَ كَحامِلِ صَدَقَةٍ إلى قَومٍ مَحاوِيجَ، و لْيَبدَأْ بِالاْءناثِ قَبلَ الذُّكُورِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس وارد بازار شود و هديه اى خرد و آن را براى خانواده خود ببرد، همانند كسى است كه براى گروهى نيازمند صدقه اى بَرَد، و بايد در دادن هديه از دختران شروع كند.
۱.بحار الأنوار: 104/69/2.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:إنَّ أرضاكُم عِندَ اللّهِ أسبَغُكُم عَلى عِيالِهِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:خداوند از آن كس خشنودتر است كه خانواده خود را بيشتر در رفاه و نعمت قرار دهد.
۱.بحار الأنوار: 78/136/13.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:و مَن كانَت لَهُ امرَأتانِ فلَم يَعدِلْ بَينَهُما في القَسْمِ مِن نَفسِهِ و مالِهِ، جاءَ يَومَ القِيامَةِ مَغلولاً مائلاً شِقُّهُ حتّى يَدخُلَ النارَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دو زن داشته باشد و در تقسيم خود و خرجى دادن به آنها، ميانشان به يكسان رفتار نكند، روز قيامت در حالى كه دستهايش بسته و نيمى از بدنش به يك طرف كج شده است، آورده شود و به آتش رود.
۱.ثواب الأعمال: 333/1.
عنه صلى الله عليه و آله:إن كانَت عِندَ الرَّجُلِ امرأتانِ فلَم يَعدِلْ بينَهُما، جاءَ يَومَ القِيامَةِ و شِقُّهُ ساقِطٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر مردى دو زن داشته باشد و ميان آنها به عدالت و برابرى رفتار نكند، روز قيامت در حالى آورده شود كه نيمى از بدنش افتاده است.
۱.كنز العمّال: 44820.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:مَن جَمَعَ مِنَ النساءِ ما لا يَنكِحُ، فزنى مِنهُنَّ شَيءٌ، فالإثمُ عليهِ. ۱
امام صادق عليه السلام:هر كه آنقدر زن بگيرد كه نتواند با آنها نزديكى كند و در نتيجه، يكى از آنها مرتكب زنا شود، گناهش به گردن اوست.
۱.الكافي: 5/566/42.
بحار الأنوار:رُويَ أنّهُ سَألَ رَجُلٌ مِنَ الزَّنادِقَةِ أبا جعفرٍ الأحوَلَ فقالَ: أخبِرْني عن قَولِ اللّهِ تعالى: «فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النساءِ» و قالَ تعالى في آخِرِ السورةِ: «و لَنْ تَسْتَطِيعُوا أن تَعْدِلُوا بينَ النساءِ و لَو حَرَصْتُم.» ۱ فَبَينَ القَولَينِ فَرقٌ؟ فقالَ أبو جعفرٍ الأحولُ: فلم يَكُنْ في ذلكَ عِندِي جَوابٌ، فَقَدِمتُ المَدينَةَ فَدَخَلتُ عَلى أبي عبدِ اللّهِ عليه السلام فَسَألتُهُ عنِ الآيتَينِ فقالَ: أمّا قولُهُ: «فإنْ خِفْتُم ألاّ تَعْدِلُوا فَواحِدَةً» فإنّما عَنى في النَّفَقَةِ، و قولُهُ: «و لَنْ تَستَطِيعُوا» فإنّما عَنى في المَوَدَّةِ، فإنّهُ لا يَقْدِرُ أحَدٌ أن يَعدِلَ بينَ امرَأتَينِ في المَوَدَّةِ. ۲
بحار الأنوار:روايت شده است كه مردى از زنادقه به ابو جعفر احول گفت: به من بگو آيا ميان اين سخن خداوند متعال كه: «و از زنان هر چه خوش داريد بگيريد» و سخن ديگر او در آخر سوره كه:«و هرگز نمى توانيد ميان زنان عدالت ورزيد هر چند جدّيت كنيد» فرق و اختلافى هست؟ ابو جعفر احول گويد: من براى اين سؤال جوابى نداشتم. پس به مدينه رفتم و خدمت ابو عبد اللّه (امام صادق) عليه السلام رسيدم و درباره اين دو آيه از ايشان پرسيدم، حضرت فرمود: مقصود از آيه «و اگر بيم آن داريد كه به عدالت رفتار نكنيد، پس يك زن بگيريد» رعايت عدالت در نفقه است و مقصود از آيه «و هرگز نمى توانيد» رعايت برابرى در دوست داشتن زنان است؛ زيرا هيچ كس نمى تواند دو زن خود را به يكسان دوست داشته باشد.
۱.النساء: 129.
۲.بحار الأنوار: 10/202/6.