حدیث دربارهفقير

مجمعِ البيانِ:ماتَ أبوهُ [صلى الله عليه و آله] و هُو في بَطنِ اُمِّهِ، و قيل: إنَّه ماتَ بَعدَ وِلادَتِهِ بمُدَّةٍ قَليلَةٍ. و ماتَت اُمُّهُ صلى الله عليه و آله و هُو ابنُ سَنتَينِ، و ماتَ جَدُّهُ و هُو ابنُ ثَماني سِنينَ. ۱
مجمع البيان:زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در شكم مادرش بود و يا اندك زمانى پس از ولادت او، پدر بزرگوارش درگذشت و دو ساله بود كه مادرش از دنيا رفت و در هشت سالگى جدّ خود را از دست داد.
۱.مجمع البيان: 10/765.

احادیث دیگر این موضوع

۴
امام على عليه السلامـ در وصف پيامبران ـفرمود: آنان جماعتى مستضعف بودند و خداوند ايشان را با گرسنگى آزمود و با رنج و مشقّت امتحانشان فرمود. اما خداوند سبحان فرستادگان خود را صاحبان اراده هاى نيرومند قرار داد و از نظر حالات ظاهرى ضعيف و فقير اما توأم با قناعتى كه دل ها و چشم ها را پر از بى نيازى مى كرد و همراه با نيازمندى و فقرى كه چشم ها و گوش ها را از ناراحتى لبريز مى ساخت. در مناقب ابن شهر آشوب آمده است: آن حضرت از ويژگى هاى مردمان ضعيف و تهيدست برخوردار بود؛ ويژگى هايى كه اگر بخشى از آنها در شخصى باشد، كارش پريشان مى شود. آن حضرت يتيم و فقير و ناتوان و تنها و غريب بود، نه قلعه و حصارى داشت و نه شكوه و شوكتى، و دشمن بسيار داشت، با همه اين احوال، منزلتى والا و جايگاهى بلند يافت و اين خود نشان و دليل بر نبوّت او شد. صحرانشين خَشِن و درشت خوى هرگاه چهره بزرگوارانه آن حضرت را مى ديد، مى گفت: به خدا قسم كه اين، چهره آدم دروغگو نيست. در سختى هاى زمانِ تحت تعقيب، استوار و نستوه بود و در شدايد و دشوارى ها به گاه جنگ و غارتگرى هاى دشمن، پايدار و شكيبا بود. به دنيا بى اعتنا بود و به آخرت مشتاق. بنا بر اين، فرمانروايى او استوار و پا برجا گشت.