حدیث دربارهتقيّه
تفسير العيّاشي عن المُفضّل:سألتُ الصّادقَ عليه السلام عن قَولِهِ تعالى: «أجْعَلْ بَيْنَكُمْ و بَيْنَهُمْ رَدْما» قالَ: التَّقيَّةُ، «فَما اسْطاعُوا أنْ يَظْهَرُوهُ و ما اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْبا» قالَ: ما استَطاعوا لَهُ نَقبا: إذا عَمِلَ بِالتَّقيَّةِ لَم يَقدِروا في ذلكَ على حِيلَةٍ، و هُو الحِصنُ الحَصينُ، و صارَ بَينَكَ و بَينَ أعداءِ اللّهِ سَدّا لا يَستَطيعونَ لَهُ نَقبا. قالَ: و سَألتُهُ عَن قَولِهِ: «فإذا جاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكّاءَ» ۱ قالَ: رَفْعُ التَّقيَّةِ عِندَ الكَشفِ فيَنتَقِمُ مِن أعداءِ اللّهِ. ۲
تفسير العيّاشىـ به نقل از مفضّل ـ: از امام صادق عليه السلام درباره آيه «تا ميان شما و آنان سدّى بسازم» سؤال كردم. حضرت فرمود: [يكى از مصداق هايش] تقيّه است. [نيز درباره آيه] «پس نه توانستند از آن بالا روند و نه توانستند در آن سوراخى ايجاد كنند»، فرمود: نتوانستند در آن سوراخى ايجاد كنند. هرگاه به تقيّه عمل شود هيچ كارى با آن نمى توانند بكنند و تقيّه دژ استوار است و سدّى ميان تو و دشمنان خداست كه نمى توانند در آن شكافى ايجاد كنند.
از آن حضرت درباره آيه: «و هرگاه وعده پروردگارم برسد آن را زير و زبر كند» پرسيدم، فرمود: منظور بر طرف شدن تقيّه است، به هنگام آشكار شدن [امر حق]، در اين هنگام از دشمنان خدا انتقام مى گيرد.
کلیدواژه‌ها تقیه