حدیث دربارهاندرزهاى امام حسين عليه السلام
عنه عليه السلامـ لِرجُلٍ قالَ لَهُ: أنا رجُلٌ عاصٍ و لا أصبِرُ عَنِ المَعصِيَةِ، فَعِظْني بِمَوعِظَةٍ ـ: اِفعَلْ خَمسَةَ أشياءَ و أذنِبْ ما شِئتَ، فأوَّلُ ذلكَ: لا تَأكُلْ رِزقَ اللّهِ و أذنِبْ ما شِئتَ، و الثّانِي: اُخرُجْ مِن وَلايَةِ اللّهِ و أذنِبْ ما شِئتَ، و الثّالِثُ: اُطلُبْ مَوضِعا لا يَراكَ اللّهُ و أذْنِبْ ما شِئتَ، و الرّابِعُ: إذا جاءَ مَلَكُ المَوتِ لِيَقبِضَ رُوحَكَ فادْفَعْهُ عَن نَفسِكَ و أذنِبْ ما شِئتَ، و الخامِسُ: إذا أدخَلَكَ مالِكٌ في النّارٍ فلا تَدخُلْ في النّارِ و أذنِبْ ما شِئتَ! ۱
امام حسين عليه السلامـ به مردى كه عرض كرد: من مردى نا فرمانم و در برابر معصيت شكيبايى ندارم، پس مرا اندرزى فرما ـفرمود: پنج كار بكن و آنگاه هر چه خواستى گناه كن. اوّل اينكه روزى خدا را نخور و هر چه خواهى گناه كن. دوم اينكه از قلمرو خدا بيرون شو و هرچه خواهى گناه كن. سوم اينكه به جايى برو كه خدا تو را نبيند و هرچه خواهى گناه كن. چهارم اينكه هرگاه ملك الموت براى گرفتن جان تو آمد، او را از خودت دور گردان و هرچه خواهى گناه كن. و پنجم اينكه هرگاه مالك (مأمورِ دوزخ) تو را به آتش برد، داخل آن نشو، و [آنگاه]هرچه خواهى گناه كن!
۱.بحار الأنوار: 78/126/7.