حكمت محجوب بودن
8 حدیث
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: و لَوعَتي لا يُطفِئُها إلاّ لِقاؤكَ، و شَوقي إلَيكَ لا يَبُلُّهُ إلاّ النَّظَرُ إلى وَجهِكَ. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات ـ: سوز و گداز مرا [چيزى] جز ديدار تو فرو نمى نشاند و درد اشتياقم را به تو، جز ديدارِ رويت بهبود نمى بخشد.
۱.بحار الأنوار: 94/150.
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: إلهي فَاجعَلْنا مِنَ الّذينَ تَوَشَّحَتْ (تَرَسَّخَتْ) أشجارُ الشَّوقِ إلَيكَ في حَدائقِ صُدورِهِم، و أخَذَتْ لَوعَةُ مَحَبَّتِكَ بِمَجامِعِ قُلوبِهِم، فَهُم إلى أوكارِ الأفكارِ (الأذكارِ) يَأوُونَ، و في رِياضِ القُربِ و المُكاشَفَةِ يَرتَعونَ. قَد كُشِفَ الغِطاءُ عَن أبصارِهِم. و انشَرَحَت بِتَحقيقِ المَعرفَةِ صُدورُهُم. و قَرَّت بِالنَّظَرِ إلى مَحبوبِهِم أعيُنُهُم. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات ـگفت: الهى! مرا از آنان قرار ده كه درختان شوقِ به تو در باغهاى سينه هايشان ريشه داونيد و سوز و گداز محبّت تو اعماق دلهايشان را گرفت و از اين رو، به آشيانه هاى افكار اذكار پناه مى برند و در بوستانهاى قرب و مكاشفه مى چمند. پرده از ديدگانشان كنار زده شده. و سينه هايشان به حقيقت معرفت فراخ گرديده. و چشمهايشان به ديدار دلدارشان روشن گشته است.
۱.بحار الأنوار: 94/150 ـ 151.
امام على عليه السلامـ در حديثى ـفرمود: [خداوند] برخى اشياء را از برخى ديگر در پرده داشت، تا دانسته شود كه ميان او و آفريدگانش پرده اى نيست مگر خود آفريدگانش.
الإمامُ زينَ العابدينُ عليه السلامـ في الدّعاءِ ـ: إنَّكَ لا تَحتَجِبُ عَن خَلقِكَ إلاّ أن تَحجُبَهُمُ الأعمالُ (الآمالُ) السَّيِّئَةُ دونَكَ. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: تو خود را از آفريدگانت در پرده نكردى، بلكه كردارهاى (آرزوهاى) زشت خودِ آنان، ميان تو و ايشان پرده شد.
۱.الإقبال: 1/158.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ و قَد سَألَهُ ابنُ أبي العَوجاءِ: و لِمَ احتَجَبَ عَنهُم و أرسَلَ إلَيهِمُ الرُّسُلَ؟ ـ: وَيلَكَ! و كَيفَ احتَجَبَ عَنكَ مَن أراكَ قُدرَتَهُ في نَفسِكَ؟! نَشَّأَكَ و لَم تَكُن، و كَبَّرَكَ بَعدَ صِغَرِكَ، و قُوَّتَكَ بَعدَ ضَعفِكَ. و ما زالَ يَعُدُّ عَلَيَّ قُدرَتَهُ الّتي هِيَ في نَفسِيَ الّتي لا أدفَعُها حتّى ظَنَنتُ أنَّهُ سيَظهَرُ فيما بَيني و بَينَهُ! ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ ابن ابى العوجاء كه پرسيد: چرا خود را از مردم در پرده داشت و آن گاه پيامبران را سويشان فرستاد؟ ـفرمود: واى بر تو! كسى كه قدرتش را در وجود تو نشانت داده چگونه خود را از تو پوشيده داشته است؟ تو را كه نبودى پديد آورد، خُرد بودى بزرگت كرد، ناتوان بودى توانايت گردانيد.
حضرت پيوسته مظاهر قدرت خدا را كه در وجود من است و نمى توانم منكرشان شوم برايم بر مى شمرد تا جايى كه خيال كردم بزودى خداوند ميان من و او ظاهر خواهد شد!
۱.التوحيد: 127/4.
الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:لَيسَ بَينَهُ و بَينَ خَلقِهِ حِجابٌ غَيرَ خَلقِهِ، احتَجَبَ بِغَيرِ حِجابٍ مَحجوبٍ، و استَتَرَ بِغَيرِ سِترٍ مَستورٍ. ۱
امام كاظم عليه السلام:ميان او و آفريدگانش حجابى جز خود آنان وجود ندارد. او در پرده است بى آن كه پرده اى در كار باشد و مستور است بى آن كه پوششى در ميان باشد.
۱.التوحيد: 179/12.
امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به پرسش زنديقى از علّت در پرده بودن خدا ـفرمود: پردگى او از خلق به علّت كثرت گناهان ايشان است.
عنه عليه السلام:لا يَشمَلُهُ المَشاعِرُ، و لا يَحجُبُهُ الحِجابُ، فالحِجابُ بَينَهُ و بَينَ خَلقِهِ لاِمتِناعِه مِمّا يُمكِنُ في ذَواتِهِم، و لإمكانِ ذَواتِهِم مِمّا يَمتَنِعُ مِنهُ ذاتُهُ، و لاِفتِراقِ الصّانِعِ و المَصنوعِ، و الرَّبِّ و المَربوبِ، و الحادِّ و المَحدودِ. ۱
امام رضا عليه السلام:درك ها، او را فرا نمى گيرد و حجاب، او را پوشيده نمى دارد. از آفريدگانش در حجاب است؛ زيرا آنچه براى ذات آنان ممكن است، براى او ممتنع مى باشد و آنچه ذات او از آن امتناع دارد، براى ذات آنها ممكن است و نيز به دليل جدايى و تفاوتى است كه ميان سازنده و ساخته شده و پروردگار و پرورده و محدود كننده و محدود شده وجود دارد.
۱.التوحيد: 56/14.