حدیث دربارهخنده و لبخند
الإمامُ الحسنُ عليه السلام:عن خالِه هند: كان صلى الله عليه و آله إذا فَرِحَ غَضَّ طَرفَهُ، جُلُّ ضِحكِهِ التبسُّمُ، يَفتَرُّ عن مِثلِ حَبَّةِ الغَمامِ. ۱
امام حسن عليه السلامـ به نقل از دايى خود هند ـ۲: پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه شاد مى شد، چشمش را پايين مى انداخت، خنده اش بيشتر تبسّم بود، به طورى كه دندانهايش مانند دانه تگرگ نمايان مى شد.