حدیث دربارهدينى كه اعمال، جز با اعتقاد به آن پذيرفته نمى شود

بحار الأنوار عن عَمرو بنِ حُريثٍ:قلتُ لأبي عبدِ اللّهِ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ، أ لا أقُصُّ علَيكَ دِينِي الذي أدِينُ اللّهَ بهِ؟ قال: بلَى يا عمرو، قلتُ: إنّي أدينُ اللّهَ بشهادةِ أنّ لا إلهَ إلاّ اللّهُ، و أنّ محمّداً عَبدُهُ و رسولُهُ، و أنّ الساعةَ آتِيَةٌ لا رَيبَ فيها و أنّ اللّهَ يَبعَثُ مَن فِي القبورِ، و إقامِ الصلاةِ، و إيتاءِ الزكاةِ، و صومِ شَهرِ رَمَضانَ، و حجِّ البيتِ مَنِ استَطاعَ إلَيهِ سبيلاً و الوَلايةِ لعليِّ بنِ أبي طالبٍ أميرِ المؤمنينَ بعدَ رسولِ اللّهِ، و الوَلايةِ للحسنِ و الحسينِ و الوَلايةِ لعليِّ بنِ الحسينِ و الوَلايةِ لمحمّدِ بنِ عَليٍّ مِن بَعدِهِ و أنتُم أئمّتي، علَيهِ أحيا و علَيهِ أموتُ، و أدينُ اللّهَ بهِ. قالَ: يا عَمرو! هذا و اللّهِ دِيني و دِينُ آبائي الذي نَدينُ اللّهَ بهِ، في السِّرِّ و العَلانيةِ. ۱

بحار الأنوارـ به نقل از عمرو بن حُريث ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: قربانت گردم، آيا اجازه مى دهى دين خود را، كه به وسيله آن خدا را مى پرستم، برايتان باز گويم؟ فرمود: بگو. عرض كردم: من خدا را اين گونه پرستش مى كنم كه گواهى مى دهم معبودى جز خدا نيست و محمّد بنده و فرستاده اوست و قيامت بدون شك آمدنى است و خداوند مردگان را از گورهايشان بر مى انگيزد و [گواهى مى دهم كه] بر پا داشتن نماز، پرداخت زكات، روزه ماه رمضان و زيارت خانه خدا، براى كسى كه توانايى داشته باشد، واجب است. بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله ولايت (امامت) از آنِ على بن ابى طالب است و سپس از حسن و حسين و على بن حسين و بعد از او از آنِ محمّد بن على است، و شما امامان من هستيد، بر اين عقيده زندگى مى كنم و بر اين مى ميرم و بر اين آيين، خدا را مى پرستم. حضرت فرمود: اى عمرو! به خدا سوگند، كه اين همان دين من و دين پدران من است كه با آن خدا را در نهان و آشكار پرستش مى كنيم و بدان پايبنديم.

۱.بحار الأنوار: 69/5/7.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت دین خرد +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلامـ وقتى ابو جارود عرض كرد: مرا از دينى كه خود و خانواده ات به وسيله آن، خدا را ديندارى و عبادت مى كنيد آگاه ساز، تا من نيز به وسيله همان خدا را ديندارى كنم ـفرمود: سؤالى كوتاه اما بسيار مهم كردى. به خدا سوگند، دين خود و دين پدران خود را كه با آن خداوند عزّ و جلّ را طاعت و عبادت مى كنيم، به تو مى گويم: گواهى دادن به يگانگى خداوند است و پيامبرى محمّد صلى الله عليه و آله و اقرار به آنچه او از جانب پروردگار آورده است و دوستى با دوست ما و بيزارى از دشمنان ما و گردن نهادن به فرمان ما و انتظار قائم ما و كوشش [در عبادت و بندگى خدا] و پرهيزگارى.

الكافىـ به نقل از على بن ابى حمزه ـ: شنيدم كه ابو بصير از امام صادق عليه السلام سؤال كرد: فدايت شوم، مرا آگاه ساز از آن دينى كه خداوند عزّ و جلّ بر بندگانش واجب كرده است و وظيفه دارند آن را بشناسند و جز آن، دين ديگرى از ايشان پذيرفته نيست، حضرت فرمود: گواهى دادن به يگانگى خداوند و پيامبرى محمّد صلى الله عليه و آله و گزاردن نماز و پرداخت زكات و حجّ خانه خدا براى افراد مستطيع و روزه ماه رمضان. در اين جا امام اندكى سكوت كرد و سپس دوبار فرمود: و ولايت.

بحار الأنوارـ به نقل از عبد العظيم حسنى ـ: خدمت سرورم امام هادى عليه السلام رسيدم؛ چشمش كه به من افتاد فرمود: خوش آمدى اى ابو القاسم! تو براستى دوستدار ما هستى. عرض كردم: يا بن رسول اللّه! مى خواهم دين خود را بر شما عرضه كنم، كه اگر درست و پسنديده بود، تا زنده هستم بر آن پايدارى ورزم. حضرت فرمود: بگو اى ابو القاسم. عرض كردم: من معتقدم كه خداوند تبارك و تعالى يكى است. و معتقدم كه فريضه هاى واجب، بعد از ولايت، عبارتند از: نماز، زكات، روزه، حج، جهاد، امر به معروف و نهى از منكر. پس، امام هادى عليه السلام فرمود: اى ابو القاسم! به خدا سوگند اين همان دينى است كه خداوند براى بندگانش برگزيده و پسنديده است. بر آن پايدار بمان. خداوند در دنيا و آخرت، تو را بر اين عقيده حق و ثابت، استوار بدارد.

الأمالى للطوسىـ به نقل از ابراهيم مُخارقى ـ: براى ابو عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السلام دين خود را توصيف كرده، گفتم: گواهى مى دهم كه خدايى جز اللّه نيست. يگانه است و بى انباز و [گواهى مى دهم كه] محمّد رسول خدا و على امام عادل پس از اوست، و سپس حسن و حسين و بعد على بن الحسين و سپس محمّد بن على و آنگاه شما. حضرت فرمود: خدايت رحمت كناد، آنگاه فرمود: از خدا بترسيد، از خدا بترسيد، از خدا بترسيد، بر شما باد به [در پيش گرفتن] پارسايى و راستگويى و امانت پردازى، و پاك نگه داشتن شكم و شهوت تا در رفيق اعلى (نزد خدا) با ما باشيد.

بحار الأنوارـ به نقل از يوسف ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: مى خواهم دين خود را، كه با آن خدا را ديندارى و عبادت مى كنم، بر شما عرضه دارم؛ كه اگر درست بود، بفرمايى تا بر آن پايدارى كنم و اگر درست نبود، مرا به راه حق برگردانى. فرمود: بگو. عرض كردم: گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه و بى شريك نيست و محمّد، بنده و فرستاده اوست و على، امام من است و حسن، امام من است و حسين، امام من است و على بن الحسين، امام من است و محمّد بن على، امام من است، و شما نيز ـ قربانت گردم ـ ادامه دهنده راه پدران خود هستيد. در اين هنگام حضرت چند مرتبه فرمود: رحمت خدا بر تو باد، آن گاه فرمود: به خدا سوگند، كه اين، همان دين خدا و دين فرشتگان او و دين من و دين پدران من است و خداوند دينى جز آن را [از كسى]نمى پذيرد.

رجال الكشّىـ به نقل از حسن بن زياد عطّار ـ: به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم: مى خواهم دينم (اصول اعتقادات دينى خود) را بر شما عرضه بدارم، گر چه، به گمان خود در اين باره از كسانى هستم كه مشكلى ندارند. فرمود: بگو. عرض كردم: شهادت مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه بى انباز نيست و محمّد بنده و فرستاده اوست و به آنچه او از جانب خداوند آورده است اقرار مى كنم ـ حضرت نظير آنچه را من گفتم فرمود ـ و على امام من است و خداوند اطاعت از او را واجب فرموده و هر كه او را [به امامت]بشناسد، مؤمن است و هركه [به امامت]نشناسدش، گمراه است و هر كه با او مخالفت ورزد، كافر است.