معيار در طلبِ روزى

امام على عليه السلام:دنيا [نوبتى است و]دست به دست مى گردد؛ پس، به آرامى تمام در طلب روزى، بهره خود را از آن بطلب.

امام حسن عليه السلام:در طلب روزى، همانند كسى كه براى چيره شدن [بر حريف]تقلاّ مى كند، تقلاّ مكن، و به تقدير نيز چندان تكيه مكن كه از كار و كوشش دست كشى؛ زيرا در جستجوى فضل [و روزى] خدا رفتن از سنّت است و آرام بودن در طلب روزى از خويشتندارى و مناعت طبع. نه خويشتندارى و مناعت طبع، روزى را از انسان دور مى كند و نه حرص، روزى را زياد مى كند؛ چه، روزى قسمت شده است و حرص زدن، موجب افتادن در ورطه گناهان است.

امام صادق عليه السلام:طلب تو در كسب معيشت بالاتر از كسى باشد كه كسب معيشت را فرو گذاشته و پايين تر از طلب شخص حريصى كه به دنيا خشنود و دل بسته است؛ بلكه ميانه رو و خويشتندار باش و از سستى و تنبلى دورى كن و براى كسب آنچه [از روزى كه] مؤمن را گريزى از آن نيست، تلاش كن.