حدیث دربارهمعيار در طلبِ روزى
الإمامُ الحسنُ عليه السلام:لا تُجاهِدِ الطَّلبَ جِهادَ الغالِبِ، و لا تَتَّكِلْ على القَدَرِ اتِّكالَ المُستَسلِمِ، فإنّ ابتِغاءَ الفَضلِ مِن السُّنَّةِ، و الإجمالَ في الطَّلبِ مِن العِفَّةِ، و لَيسَتِ العِفَّةُ بدافِعَةٍ رِزقا و لا الحِرصُ بِجالِبٍ فَضلاً، فإنَّ الرِّزقَ مَقسومٌ، و استِعمالَ الحِرصِ استِعمالُ المَآثِمِ. ۱
امام حسن عليه السلام:در طلب روزى، همانند كسى كه براى چيره شدن [بر حريف]تقلاّ مى كند، تقلاّ مكن، و به تقدير نيز چندان تكيه مكن كه از كار و كوشش دست كشى؛ زيرا در جستجوى فضل [و روزى] خدا رفتن از سنّت است و آرام بودن در طلب روزى از خويشتندارى و مناعت طبع. نه خويشتندارى و مناعت طبع، روزى را از انسان دور مى كند و نه حرص، روزى را زياد مى كند؛ چه، روزى قسمت شده است و حرص زدن، موجب افتادن در ورطه گناهان است.
۱.بحار الأنوار: 78/106/4.