حقيقت اخلاص

امام على عليه السلام:پارسايى، خوى مخلصان است.

امام على عليه السلام:خداوند. روزه را واجب كرد تا اخلاص بندگان را بيازمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر حقّى را حقيقتى است و بنده به حقيقت اخلاص نرسد، مگر آن گاه كه دوست نداشته باشد در برابر كارى كه براى خدا مى كند، تمجيد و ستايش شود.

الدرّ المنثورـ به نقل از ابو ثماثمة ـ: حواريون به عيسى عليه السلام عرض كردند: يا روح اللّه! مخلِص براى خدا كيست؟ فرمود: كسى كه براى خدا كار كند و دوست نداشته باشد مردم او را به خاطر آن بستايند.

امام على عليه السلام:عبادت خالص اين است كه آدمى جز به پروردگار خويش اميد نبندد و جز از گناه خويش نترسد.

امام باقر عليه السلام:بنده، خداى را چنان كه حقّ عبادت اوست عبادت نكند، مگر آن گاه كه از همه خلق بريده، به خداوند روى آورد. در اين هنگام خداوند فرمايد: اين، خالص براى من است. و به لطف و كرم خويش او را پذيرا شود.