حدیث دربارهتفسير حكمت
عنه عليه السلام:كانتِ الفُقَهاءُ و الحُكَماءُ إذا كاتَبَ بَعضُهُم بَعْضا كَتَبوا بثَلاثٍ ليسَ مَعَهُنَّ رابِعَةٌ: مَن كانتِ الآخِرَةُ هَمَّهُ كَفاهُ اللّهُ هَمَّهُ مِن الدُّنيا، و مَن أصْلَحَ سَريرَتَهُ أصْلَحَ اللّهُ عَلانِيَتَهُ، و مَن أصْلَحَ فيما بَيْنَهُ و بَينَ اللّهِ أصْلَحَ اللّهُ فيما بَينَهُ و بينَ النّاسِ. ۱
امام على عليه السلام:فقيهان و حكيمان هرگاه با يكديگر مكاتبه مى كردند سه نكته مى نوشتند كه چهارمى نداشت: هركه همه فكرش آخرت باشد، خداوند دنياى او را كفايت كند، هر كس درون خود را درست گرداند، خداوند برونش را اصلاح كند و هركه رابطه ميان خود و خدايش را درست كند، خداوند رابطه ميان او و مردم را سامان دهد.
۱.ثواب الأعمال: 216/1.