حدیث دربارهحقوق مؤمنان بر يكديگر

عنه عليه السلام:للمؤمنِ على المؤمنِ سَبْعَةُ حُقوقٍ واجِبَةٍ لَهُ مِن اللّهِ عزّ و جلّ، و اللّهُ سائلُهُ عَمّا صَنَعَ فيها: الإجْلالُ لَهُ في عَيْنِهِ، و الوُدُّ لَهُ في صَدرِهِ، و المُواساةُ لَهُ في مالِهِ، و أنْ يُحِبَّ لَهُ ما يُحِبُ لنَفْسِهِ، و أنْ يُحرِّمَ غِيبَتَهُ، و أنْ يَعودَهُ في مَرضِ، و يُشَيّعَ جَنازَتَهُ و لا يَقولَ فيهِ بعدَ مَوتِهِ إلاّ خَيرا. ۱
امام صادق عليه السلام:مؤمن را بر مؤمن هفت حقّ است كه خداوند عزّ و جلّ آنها را بر او واجب كرده است و خدا درباره آنها از او بازخواست مى كند: او را در چشم خود بزرگ شمارد، در دل دوستش بدارد، با مال و دارايى خود ياريش رساند، بر او همان پسندد كه بر خود مى پسندد، غيبت او را حرام شمارد، در بيمارى به عيادتش رود، در تشييع جنازه اش شركت كند و بعد از مرگ جز به خوبى از وى ياد نكند.
۱.الخصال: 351/27.

احادیث دیگر این موضوع

۶