اثبات وجود خدا
7 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:كُلُّ مَوْلودٍ يُولَدُ على الفِطرَةِ، يَعني على المَعْرِفَةِ بأنّ اللّهَ عزّ و جلّ خالِقُهُ، فذلكَ قَولُهُ: «و لَئنْ سَألْتَهُم مَن خَلَقَ السّماواتِ و الأرضَ لَيَقُولُنَّ اللّهُ» . ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر نوزادى بر فطرت زاده مى شود، يعنى مى داند كه خداوند عزّ و جلّ آفريدگار اوست. اين است معناى سخن خداوند كه: «اگر از آنان بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است هر آينه گويند: خدا».
۱.التوحيد: 331/9.
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُّ مَولودٍ يُولَدُ على الفِطرَةِ، و إنّما أبَواهُ يُهَوِّدانِهِ و يُنَصِّرانِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر مولودى بر فطرت (توحيد) زاده مى شود و اين پدر و مادر او هستند كه وى را يهودى و نصرانى بار مى آورند.
۱.شرح نهج البلاغة: 4/114.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في غَزوَةٍ قَتَلَ فيها المُسلِمونَ أبناءَ المُشرِكينَ ـ: ألا إنّ خِيارَكُم أبناءُ المُشرِكينَ. ثُمّ قالَ: ألا لا تَقْتُلوا ذُرِّيَّةً، كُلُّ مَولودٍ يُولَدُ على الفِطرَةِ، فما يَزالُ علَيها حتّى يُعْرِبَ عَنها لِسانُهُ، فأبَواهُ يُهَوِّدانِهِ أو يُنَصِّرانِهِ أو يُمَجِّسانِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در يكى از غزوات كه طى آن مسلمانان فرزندان مشركان را كشتند ـفرمود: بدانيد كه بهترين افراد شما، فرزندان همان مشركان هستند. سپس فرمود: هان! نسل كشى مكنيد، هر مولودى بر اساس فطرت (توحيد) به دنيا مى آيد و پيوسته بر آن است تا آن كه زبانش از آن پرده بر مى دارد، اما پدر و مادرش او را يهودى يا نصرانى و يا مجوسى بار مى آورند.
۱.كنز العمّال: 11730.
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «حُنَفاءَ للّهِ.» و قَد سُئلَ ما الحَنيفِيَّةُ؟ ـ: هِي الفِطرَةُ الّتي فَطَرَ النّاسَ علَيها، فَطَرَ اللّهُ الخَلقَ على مَعْرِفَتِهِ. ۱
امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از آيين حنيف در آيه «حنفاء للّه.» ـفرمود: مراد فطرتى است كه خداوند مردم را بر آن سرشته است؛ خداوند خلق را با سرشت خداشناسى آفريده است.
۱.بحار الأنوار: 3/279/12.
عنه عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «فِطْرَةَ اللّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا» ـ: فَطَرهُم على مَعْرفَتِهِ أنَّهُ رَبُّهُم، و لَو لا ذلكَ لَم يَعْلَموا ـ إذا سُئِلوا ـ مَن رَبُّهُم و لا مَن رازِقُهُم. ۱
امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «فطرتى است كه خداوند همه را بدان فطرت بيافريده است» ـفرمود: آنان را بر سرشت خداشناسى و اين كه او پروردگارشان است آفريد؛ و اگر چنين نبود در پاسخ به اين پرسش كه چه كسى پروردگارشان است و چه كسى آنها را روزى مى دهد، در مى ماندند.
۱.بحار الأنوار: 3/279/13، أقول: في تفسير البرهان روايات تدلّ على أنّ المقصود من الفطرة في الآية المذكورة فطرة التوحيد، انظر البرهان في تفسير القرآن: 3/261/2 ـ 18.
عنه عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «و إذْ أخَذَ ربُّـكَ مِن بَني آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُـمْ عَلَى أَنْفُسِهِـمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُـمْ قالُـوا بَلَـى شَهِدْنـا أَنْ تَقُولُـوا يَـوْمَ الْقِيامَـةِ إِنّـا كُنّا عَنْ هذَا غافِلِينَ» ـ: ثَبتَتِ المَعرِفَةُ في قُلوبِهِم، و نَسُوا المَوقِفَ، و سَيَذْكُرونَهُ يَوما، و لَو لا ذلكَ لَم يَدْرِ أحَدٌ مَن خالِقُهُ و لا مَن رازِقُهُ. ۱
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و پروردگار تو از پشت بنى آدم فرزندانشان را بيرون آورد و آنان را بر خودشان گواه گرفت و پرسيد: آيا من پروردگارتان نيستم؟ گفتند: آرى، گواهى مى دهيم تا در روز قيامت نگوييد كه ما از آن بى خبر بوديم» ـفرمود: خداشناسى در دلهايشان استوار گشت و روز «اَلَست» و اخذ گواهى را از ياد بردند؛ امّا روزى به يادش مى آورند. و اگر چنين نبود هيچ كس نمى دانست كه آفريدگار و روزى دهنده او كيست.
۱.بحار الأنوار: 3/280/16.