خشوع، زيور اولياست

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نشانه خاشع چهار چيز است: حساب بردن از خدا در نهان و آشكار، انجام كارهاى نيك، انديشيدن براى روز قيامت، و راز و نياز با خدا.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به پرسش از خشوع ـفرمود: تواضع داشتن در نماز و اين كه بنده با تمام دل و وجود به پروردگارش عزّ و جلّ روى آورَد.

امام على عليه السلام:كسى كه دلش خاشع شد، اندامهايش نيز خاشع شود.

امام على عليه السلام:دلت بايد براى خداوند سبحان خاشع شود؛ كه هر كس دلش خاشع شد، همه اركان بدنش خاشع شود.

بحار الأنوار:از وحيهاى خداوند متعال به موسى و هارون [اين بود كه]: همانا دوستان من با خوارى و خشوع و ترس كه در دلهايشان مى رويد و بر بدنهايشان آشكار مى شود، خود را براى من مى آرايند.

الكافى:در نجواهاى خداوند متعال با موسى عليه السلام آمده است: حلاوت تورات را با آوازى خاشع و حزين به گوش من برسان.

امام على عليه السلامـ در وصف پرهيزگاران ـفرمود: از نشانه هاى آنان اين است كه آنها را در دين، قدرتمند مى بينى و در عين نرمى، دورانديش. و در عبادت، خاشع.

امام على عليه السلامـ در وصف مؤمنان ـفرمود: شُكوهشان خشوع است.

امام صادق عليه السلام:خداوند متعال به عيسى بن مريم عليه السلام وحى فرمود كه: اى عيسى! از چشمان خود اشك و از دل خود، خشوع به من ببخش و آن گاه كه هرزگان خوش و خندانند، تو با ميلِ اندوه، چشمان خود را سرمه كش و بر سر گورهاى مردگان بايست و آنان را با فرياد صدا بزن، شايد پند خود را از ايشان بگيرى و بگو كه من هم همراه ديگران به ايشان خواهم پيوست.