مهدور الدّم
4 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن شَهَرَ سَيْفَهُ فدَمُهُ هَدْرٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس [عليه ديگران]شمشير كِشد، مهدور الدّم است.
۱.الجعفريّات: 83.
عنه صلى الله عليه و آلهـ قالَ للمسلِمينَ و هُم مُجْتَمِعونَ حَولَهُ ـ: أيُّها النّاسُ، إنّه لا نَبيَّ بَعدي، و لا سُنّةَ بعدَ سُنّتي، فمَنِ ادّعى ذلكَ فدَعْواهُ و بِدْعَتُهُ في النّارِ، و مَنِ ادّعى ذلكَ فاقْتُلوهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مسلمانانى كه گِردش را گرفته بودند ـفرمود: اى مردم! پس از من ديگر پيامبرى نخواهد آمد و بعد از سنّت من نيز سنّتى وجود نخواهد داشت. پس، هر كس چنين ادعايى كند، ادعا و بدعت او هر دو در دوزخند، و هر كس ادعاى پيامبرى كرد، بكشيدش.
۱.الأمالي للمفيد: 53/15.
صحيح مسلم عن عمرو:سَمِعتُ جابرا يَقولُ: قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: مَن لِكَعْبِ بنِ الأشْرَفِ؟ فإنَّهُ قد آذى اللّهَ و رسولَهُ؟ فقالَ محمّدُ بن مَسلمةَ: يا رسولَ اللّهِ، أ تُحِبُّ أنْ أقتُلَهُ؟ قالَ: نَعَم. قالَ: ائْذَنْ لي فَلأقُلْ ۱، قالَ: قُلْ. فأتاهُ فقالَ لَهُ، و ذَكَر ما بَيْنَهُما، و قالَ: إنَّ هذا الرّجُلَ قَد أرادَ صَدَقةً و قد عَنّانا، فلَمّا سَمِعَهُ قالَ: و أيضا و اللّه! لَتَمَلُّنَّهُ.
و واعَدَهُ أنْ يأتِيَهُ بالحارِثِ و أبي عَبسِ بنِ جبرٍ و عبّادِ بن بِشرٍ، قالَ: فجاؤوا، فدَعَوهُ لَيلاً فنَزَلَ إلَيهِم. قالَ محمّدٌ: إنّي إذا جاءَ فسَوفَ أمُدُّ يَدي إلى رأسِهِ، فإذا اسْتَمْكَنْتُ مِنهُ فدونَكُم.
قالَ: فلَمّا نَزلَ، نَزلَ و هُو مُتَوشِّحٌ، فقالوا: نَجِدُ مِنكَ
صحيح مسلم ـ به نقل از عمرو:از جابر شنيدم كه مى گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چه كسى كار كعب بن اشرف را مى سازد؟ زيرا كه او خدا و پيامبرش را آزرده است. محمّد بن مسلمه گفت: اى پيامبر خدا! مى خواهى او را بكشم؟ فرمود: آرى. عرض كرد: اجازه فرما چيزهايى را [كه لازم است] بگويم. فرمود: بگو. پس محمّد بن مسلمه نزد كعب رفت و با او سخنانى گفت و از گذشته خود با وى سخن گفت و اظهار داشت: اين مرد (پيامبر صلى الله عليه و آله) خواسته خوبى كند اما ما را به رنج و زحمت انداخته است. وقتى كعب سخنان محمّد بن مسلمه را شنيد گفت: به خدا قسم كه تو نيز از او (پيامبر) دلگيرى. محمّد بن مسلمه با كعب وعده گذاشت كه با حارث و ابى عبس بن جبر و عبّاد بن بشر نزد وى بيايند. آنها نزد كعب آمدند و شب او را دعوت كردند و
رجال الكشّي:إنّ أبا الحسنِ العسكريَّ عليه السلام أمرَ بقَتْلِ فارِسِ بنِ حاتِم القَزوينيِّ، و ضَمِنَ لِمَن قَتَلَهُ الجَنّةَ، فقَتلَهُ جُنَيدٌ. و كانَ فارسٌ فَتّانا يَفْتِنُ النّاسَ و يَدعو إلى البِدْعَةِ، فخَرجَ مِن أبي الحَسنِ عليه السلام: هذا فارِسٌ لَعَنهُ اللّهُ يَعمَلُ مِن قِبَلي فَتّانا داعِيا إلى البِدْعَةِ، و دَمُهُ هَدْرٌ لكَلِّ مَن قَتلَهُ، فَمَن هذا الّذي يُريحُني مِنهُ و يَقْتُلُهُ و أنا ضامِنٌ لَهُ على اللّهِ الجَنّةَ؟ ۱
رجال الكشّى:امام هادى عليه السلام دستور قتل فارس بن حاتم قزوينى را صادر فرمود و براى كشنده او بهشت را ضمانت كرد. جنيد او را به قتل رساند.
فارس، شيطان صفتى بود كه مردم را به گمراهى مى كشاند و به كارهاى بدعت آميز فرا مى خواند. پس، از امام هادى عليه السلام دستور آمد: اين فارسِ ملعون، مردم را به نام من، گمراه مى كند و به بدعت فرا مى خواند. خونش براى هر كه او را بكشد مباح است. كيست كه او را بكشد و مرا از شرّش آسوده گرداند، تا در عوض، من نزد خداوند برايش بهشت را ضمانت كنم؟
۱.رجال الكشّي: 2/807/1006.