حدیث دربارهنهى از فرار از جنگ

الإمامُ الرِّضا عليه السلام:حَرّمَ اللّهُ الفِرارَ مِن الزَّحْفِ؛ لِما فيهِ مِن الوَهْنِ في الدِّينِ، و الاسْتِخْفافِ بالرُّسُلِ و الأئمّةِ العادِلةِ عليهم السلام. ۱

امام رضا عليه السلام:خداوند فرار از ميدان جهاد را حرام كرده است؛ چون باعث ضعف دين و خفيف شدن پيامبران و پيشوايان عادل عليهم السلام است.

۱.عيون أخبار الرِّضا: 2/92/1.

کلیدواژه‌ها جنگ نهی از فرار از جنگ

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابوذر! پروردگارت عزّ و جلّ، به وجود سه نفر، بر فرشتگانش مى بالد: مردى كه در جايى تنها باشد و [به وقت اذان] اذان بگويد و نماز بخواند. پروردگارت به فرشتگان مى فرمايد: ببينيد بنده من نماز مى خواند و هيچ كس جز من او را نمى بيند. پس هفتاد هزار فرشته به زمين فرود آيند و پشت سر او به نماز ايستند و تا فرداى آن روز برايش آمرزش مى طلبند. و مردى كه شب هنگام در تنهايى برخيزد و نماز گزارد و سجده كند و در حال سجده خوابش برد. پس، خداوند متعال فرمايد: به بنده من بنگريد كه روحش نزد من است و بدنش در طاعت من سجده كنان. و مردى كه در ميدان جهاد باشد و همرزمانش بگريزند و او همچنان پايدارى ورزد و بجنگد تا كشته شود.

امام على عليه السلامـ به يارانش در جنگ صفين ـفرمود: پياپى يورش بريد و از گريختن شرم كنيد، كه گريز از ميدان جنگ ننگى است جاويدان در ميان اعقاب و روزگاران آينده و موجب آتش در روز حسابرسى. با رضايت خاطر بجنگيد و شادمان و سبك جان به سوى مرگ گام برداريد.

امام على عليه السلام:سوگند به خدا كه اگر از شمشير اين جهان بگريزيد، از شمشيرهاى آخرت، جان سالم به در نخواهيد برد؛ شما بزرگان و مهتران عرب هستيد، پس، از گريختن شرم كنيد كه فرار از ميدان نبرد، جامه ننگ پوشيدن است و به آتش رفتن.

امام على عليه السلام:گريزى كه در پى آن بازگشت باشد و جابجايى كه در پى اش حمله، بر شما سخت و ناگوار نيايد، حقّ شمشيرها را ادا كنيد.

امام على عليه السلام:به خدا سوگند اگر از شمشير اين دنيا بگريزيد، از شمشير آن جهان نخواهيد رهيد. شما اشراف و بزرگان عرب هستيد. همانا فرار از جنگ موجب خشم خداوند و خوارى هميشگى و ننگ جاويدان است. به عُمر فرار كننده از ميدان جنگ هرگز چيزى افزوده نگردد و نيز چيزى مانع مرگش نشود. كيست كه همچون تشنه اى كه به آب مى رسد، به سوى حقّ رود؟ بهشت زير لبه هاى نيزه هاست. امروز نهانها آزموده و آشكار مى شوند. به خدا سوگند كه من به رويارويى آنان بيش از آن اشتياق دارم كه آنها براى رسيدن به خانه هاى خود مشتاقند.

امام على عليه السلامـ در سفارشهاى جنگى به يارانش ـفرمود: ترس و هراس از جنگيدن با كسانى كه سزاوار جنگند و در راه گمراهى همداستان شده اند، مايه گمراهى در دين و از دست دادن دنيا با خوارى و خفّت است. در هنگام فرا رسيدن پيكار، گريختن از ميدان جنگ موجب دوزخى شدن است. خداوند متعال مى فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! هرگاه با كافران روياروى گشتيد، پشت نكنيد و نگريزيد».

امام على عليه السلام:من هرگز از ميدان جنگ نگريخته ام و احدى به رزم من نيامده، مگر اين كه زمين را از خون او سيراب كرده ام.