ويژگيهاى مبلّغ
7 حدیث
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالكَلِمَةِ فَيَكتُبُ اللّهُ بِها إيمانا في قَلبِ آخَرَ، فَيَغفِرُ لَهُما جَميعا. ۱
امام صادق عليه السلام:شخصى سخنى بر لب جارى مى كند و خداوند به يُمن آن، ايمان را در قلب شخصى ديگر ثبت مى كند و در پى آن، هر دو را با هم مى بخشد.
۱.المحاسن: 1/ 361/ 778.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:لا تَأمُرْ بِالمَعروفِ و لا تَنهَ عَنِ المُنكَرِ حَتّى تَكونَ عالِما، و تَعلَمَ ما تَأمُرُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امر به معروف و نهى از منكر مكن، مگر آن كه عالم باشى و بدانى كه به چه امر مى كنى.
۱.الفردوس: 5/69/7486.
معاني الأخبار عن عبد السّلام بن صالح الهرويّ:سَمِعتُ أبَا الحَسَنِ الرِّضا عليه السلام يَقولُ: رَحِمَ اللّهُ عَبدا أحيا أمرَنا! فَقُلتُ لَهُ: فَكَيفَ يُحيي أمرَكُم؟ قالَ: يَتَعَلَّمُ عُلومَنا و يُعَلِّمُهَا النّاسَ؛ فَإِنَّ النّاسَ لَو عَلِموا مَحاسِنَ كَلامِنا لاَتَّبَعونا. ۱
معانى الأخبارـ به نقل از عبد السلام بن صالح هروى ـ: از امام رضا عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: «خداوند، رحمت كند آن بنده اى را كه امر ما را زنده كند!». گفتم: چگونه امر شما را زنده كند؟ فرمود: «علوم ما را فراگيرد و به مردم بياموزد، كه اگر مردمْ زيبايى هاى گفتار ما را مى دانستند، از ما پيروى مى كردند».
۱.معاني الأخبار: 180/ 1.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:لِرُسلِ اللّهِ في كُلِّ حُكمٍ تَبيِينٌ. ۱
امام على عليه السلام:پيامبران خدا در هر حكمى توضيحى دارند.
۱.غرر الحكم: 7337.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:اُمِرتُ بِمُداراةِ النّاسِ كَما اُمِرتُ بِتَبليغِ الرِّسالَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همان گونه كه به تبليغ رسالتْ مأموريت يافته ام، به مدارا با مردم فرمان دارم.
۱.تحف العقول: 48.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في ذِكرِ فَضيلَةِ الرَّسولِ الكَريمِ ـ: بَعَثَهُ وَ النّاسُ ضُلاّلٌ في حَيرَةٍ، و حاطِبُونَ في فِتنَةٍ. فَبالَغَ صلى الله عليه و آله فِي النَّصيحَةِ، وَ مَضى عَلى الطَّريقَةِ، و دَعا إلَى الحِكمَةِ وَ المَوعِظَةِ الحَسَنَةِ. ۱
امام على عليه السلامـ در بيان فضيلت رسول اكرم ـفرمود: [خداوند]زمانى او را به رسالت برانگيخت كه مردم، در سرگردانى، گمراه و در فتنه، غرق بودند. خيرخواهى را به نهايت رساند و در مسير راست ره پيمود و [مردم را] به حكمت و اندرز نيكو فرا خواند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 95.
الدرّ المنثور:لَمّا نَزلَتْ «يا أيُّها النّبيُّ إنّا أرسلناكَ شاهدا و مبشّرا و نذيرا» ، و قد كانَ [رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله]أمَرَ عليّا و مُعاذا أنْ يَسيرا إلى اليَمنِ، فقالَ: انطَلِقا فبَشِّرا و لا تُنَفِّرا، و يَسِّرا و لا تُعَسِّرا، فإنّهُ قد اُنزِلَ علَيَّ «يا أيُّها النَّبيُّ.» . ۱
الدرّ المنثور:همين كه آيه «اى پيامبر! ما تو را فرستاديم تا شاهد و نويد بخش و بيم دهنده باشى» نازل شد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام و معاذ دستور داد كه به يمن روند. و به آنان فرمود: برويد، و نويد دهيد و [كسى را]فرارى ندهيد و آسان گيريد و سختگيرى نكنيد؛ زيرا آيه «اى پيامبر.» بر من نازل شده است.
۱.الدرّ المنثور: 6/624.