حدیث دربارهتفسير پارسايى

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۲۹۱، ح ۶۴۸۶

امام صادق علیه‌السلام

تفسير پارسايى

الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عَن الوَرِعِ مِن النّاسِ ـ: الّذي يَتَوَرَّعُ عَن مَحارِمِ اللّهِ عَزَّوجلَّ. ۱

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از مرد پارسا ـفرمود: كسى كه از حرام هاى خداوند عز و جلپرهيز كند.

۱.الكافي: 2/77/8.

کلیدواژه‌ها پارسایی تفسیر پارسایی

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسايى سرور اعمال است؛ هر كس پارسايى نداشته باشد كه هرگاه در خلوت با نافرمانى خدا رو به رو شود او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نكند؛ زيرا كه پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار و ميانه روى در تهيدستى و توانگرى و مراعات عدالت در خشنودى و خشم.

امام على عليه السلام:ريشه پارسايى، دورى كردن از گناهان و پرهيز از حرام است.

امام على عليه السلام:پارسايى، درنگ كردن به هنگام رو به رو شدن با شبهه است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به همين پرسش ـفرمود: پارسا كسى است كه از حرام هاى خدا پرهيز و دورى مى كند و اگر از شبهات [نيز]پرهيز نكند، ندانسته به حرام افتد.