حدیث دربارهتفسير پارسايى

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۲۹۱، ح ۶۴۸۵

امام علی علیه‌السلام

تفسير پارسايى

عنه عليه السلام:الوَرَعُ الوُقوفُ عِندَ الشُّبهَةِ. ۱

امام على عليه السلام:پارسايى، درنگ كردن به هنگام رو به رو شدن با شبهه است.

۱.غرر الحكم: 2161.

کلیدواژه‌ها پارسایی تفسیر پارسایی

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسايى سرور اعمال است؛ هر كس پارسايى نداشته باشد كه هرگاه در خلوت با نافرمانى خدا رو به رو شود او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نكند؛ زيرا كه پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار و ميانه روى در تهيدستى و توانگرى و مراعات عدالت در خشنودى و خشم.

امام على عليه السلام:ريشه پارسايى، دورى كردن از گناهان و پرهيز از حرام است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از مرد پارسا ـفرمود: كسى كه از حرام هاى خداوند عز و جلپرهيز كند.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به همين پرسش ـفرمود: پارسا كسى است كه از حرام هاى خدا پرهيز و دورى مى كند و اگر از شبهات [نيز]پرهيز نكند، ندانسته به حرام افتد.