تفسير پارسايى
5 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:الوَرَعُ سَيِّدُ العَمَلِ، مَن لَم يَكُن لَهُ وَرَعٌ يَرُدُّهُ عَن مَعصيَةِ اللّهِ تعالى إذا خَلا بها لَم يَعبَأِ اللّهُ بسائرِ عَمَلِهِ، فذلكَ مَخافَةُ اللّهِ في السِّرِّ والعَلانِيَةِ، والاقتِصادُ في الفَقرِ والغِنى، والعَدلُ عِندَ الرِّضاوالسُّخطِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسايى سرور اعمال است؛ هر كس پارسايى نداشته باشد كه هرگاه در خلوت با نافرمانى خدا رو به رو شود او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نكند؛ زيرا كه پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار و ميانه روى در تهيدستى و توانگرى و مراعات عدالت در خشنودى و خشم.
۱.كنز العمّال: 7299.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أصلُ الوَرَعِ تَجَنُّبُ الآثامِ، والتَّنزُّهُ عنِ الحَرامِ. ۱
امام على عليه السلام:ريشه پارسايى، دورى كردن از گناهان و پرهيز از حرام است.
۱.غرر الحكم: 3097
عنه عليه السلام:الوَرَعُ الوُقوفُ عِندَ الشُّبهَةِ. ۱
امام على عليه السلام:پارسايى، درنگ كردن به هنگام رو به رو شدن با شبهه است.
۱.غرر الحكم: 2161.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عَن الوَرِعِ مِن النّاسِ ـ: الّذي يَتَوَرَّعُ عَن مَحارِمِ اللّهِ عَزَّوجلَّ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از مرد پارسا ـفرمود: كسى كه از حرام هاى خداوند عز و جلپرهيز كند.
۱.الكافي: 2/77/8.
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: الّذي يَتَوَرَّعُ عَن مَحارِمِ اللّهِ، ويَجتَنِبُ هؤلاءِ، وإذا لَم يَتَّقِ الشُّبُهاتِ وَقَعَ في الحَرامِ وهُو لايَعرِفُهُ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به همين پرسش ـفرمود: پارسا كسى است كه از حرام هاى خدا پرهيز و دورى مى كند و اگر از شبهات [نيز]پرهيز نكند، ندانسته به حرام افتد.
۱.بحار الأنوار: 70/303/15.