مأموريت براى اعلان برائت از مشركان

مسند ابن حنبلـ به نقل از زيد بن يثيع، درباره ابو بكر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله، او را با [آيه هاى]برائت به سوى مردم مكّه فرستاد: اين كه هيچ مشركى پس از اين سال به حج نيايد؛ برهنه اى به دور كعبه نچرخد؛ جز انسان مسلمان به بهشت وارد نمى شود؛ هر كسى با پيامبر خدا پيمانى دارد، فقط تا پايان مدّتش مهلت دارد؛ و خداوند و پيامبرش از مشركان بيزارند. پس از سه روز از حركت ابو بكر، پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «به او برس و ابو بكر را به سوى من بازگردان و خود، آيه ها را ابلاغ كن». على عليه السلام چنين كرد. چون ابو بكر به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد، گريست و گفت: اى پيامبر خدا! آيا درباره من چيزى رخ داده است؟ فرمود: «جز نيكى درباره تو رخ نداده است؛ ولى فرمان يافتم

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از جميع بن عمير ليثى ـ: نزد عبد اللّه بن عمر آمدم و درباره على عليه السلام از او پرسيدم. مرا نكوهش كرد و گفت: آيا برايت از على عليه السلام نگويم؟ اين خانه پيامبر خدا در مسجد است و اين خانه على عليه السلام است. پيامبر خدا، ابو بكر و عمر را با [آيه هاى]برائت به سوى مردم مكّه فرستاد. روانه كه شدند، سوارى را ديدند. گفتند: اين كيست؟ فرمود: «من على هستم. اى ابو بكر! نوشته اى را كه با توست، بده». گفت: براى چه؟! فرمود: «به خدا سوگند، چيزى جز خير و نيكى نمى دانم». على عليه السلام نوشته را گرفت و بُرد و ابو بكر و عمر به مدينه بازگشتند و گفتند: اى پيامبر خدا! چه چيزى درباره ما [رخ داده] است؟ فرمود: «چيزى جز خير نيست؛ ولى به من گفته شد: چنين باشد كه [آن را كسى]از

الإرشاد:در ماجراى برائت آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله، آن (آيه هاى برائت) را به ابو بكر داد تا با آن، پيمان با مشركان را به كنار افكند. هنوز دور نشده بود كه جبرئيل عليه السلام بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و گفت: خداوند بر تو درود مى فرستد و مى گويد: «از جانب تو، جز خودت يا مردى از [خاندان] تو [پيام را]نمى رسانَد». پيامبر خدا، على عليه السلام را خواست و به او فرمود: «بر عَضباء، شتر من، سوار شو و به ابو بكر برس و [آيه هاى]برائت را از دست او بگير و آنها را به مكّه برسان و پيمان مشركان را به پيش خودشان بينداز و ابو بكر را مخيّر كن كه يا در ركاب تو بيايد يا به سوى من بازگردد». امير مؤمنان بر «عَضباء»، شتر پيامبر خدا، سوار شد و رفت تا به ابو بكر رسيد. چون ابو بكر، على عليه