حدیث دربارهعروج پيامبر از سينه وصى

الطبقات الكبرىـ به نقل از عمر بن على بن ابى طالب ـ: چون پيامبر خدا را [براى غسل]بر تخت نهادند، على عليه السلام فرمود: «كسى به امامت نماز ميّت نايستد كه او خود، امام شما در مرگ و زندگى است!». پس مردم، دسته دسته وارد مى شدند و [فُرادا]صف به صف و بدون امام بر او نماز مى خواندند و تكبير مى گفتند و على عليه السلام در برابر پيامبر خدا ايستاده بود و مى گفت: «سلام بر تو، اى پيامبر! رحمت و بركات خدا بر تو! خدايا! ما گواهى مى دهيم كه او آنچه را بر وى نازل شده بود، رسانْد و براى امّتش خيرخواهى كرد و در راه خدا با تمام توان كوشيد تا آن كه خدا دينش را عزّت بخشيد و به آرمان خود رسيد. خدايا! ما را از كسانى قرار ده كه از آنچه بر او نازل كرده اى، پيروى مى كنند و پس از او ما را استوار بدار و با او گِرد هم آر!». پس مردم مى گفتند: آمين، آمين! تا اين كه مردان و سپس زنان و پس از آن، جوانان، بر ايشان نماز گزاردند.