حدیث دربارهجنگ اُحُد

الكافىـ به نقل از نعمان رازى از امام صادق عليه السلام ـ: مردم در جنگ اُحد از گِرد پيامبر خدا پراكنده شدند و ايشان، به شدّت خشمگين شد. پيامبر صلى الله عليه و آله، هرگاه خشمگين مى شد، عَرَق از پيشانى او چون مرواريد مى چكيد. پس نگريست و على عليه السلام را در كنارش ديد و به او فرمود: «به خويشانت ملحق شو، آنان كه از گِرد پيامبر خدا پراكنده شدند». على عليه السلام گفت: اى پيامبر خدا! سرمشق من، تواى». پيامبر خدا فرمود: «پس مرا از اينان، آسوده كن!». على عليه السلام يورش برد و نخستين كسى را كه از آنان ديد، زد. جبرئيل عليه السلام گفت: «اى محمّد! بى گمان، اين كار، همان ازخودگذشتگى است». [پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:]«بى گمان، او از من است و من از اويم». جبرئيل عليه السلام هم گفت: «اى محمّد! و من هم از شمايم». پس پيامبر خدا به جبرئيل عليه السلام نگريست كه بر تختى از طلا، ميان آسمان و زمين نشسته و مى گويد: شمشيرى جز ذوالفقار، و جوان مردى جز على نيست.