نشانه هاى نيكان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه درباره قومى اراده بقا يا رشد كند، به آنان بخشندگى و پاكدامنى عطا مى كند و هرگاه بخواهد قومى را نابود كند، درِ خيانت را بر آنان مى گشايد.

الكافىـ به نقل از سلمة بن محرز ـ: از امام باقر عليه السلامشنيدم كه مى فرمود: «از دانشى كه به ما آموخته اند، تفسير قرآن و احكام آن، و دانشِ دگرگونى زمان و حوادث آن است. خداوند، هرگاه درباره قومى اراده خيرى داشته باشد، به گوش آنان مى رساند و اگر به گوش كسى برساند كه شنوا نيست، اعراض كرده، روى برمى گرداند، گويا چيزى نشنيده است ۲». آن گاه امام عليه السلام اندكى درنگ كرد. سپس فرمود: «اگر ما ظرفيّت يا دلى آماده بيابيم، مى گوييم؛ و ياريخواهى از خداست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، فرشته اى را از مأموران بهشتى به سوى او مى فرستد. او هم بر سينه اش دست مى كشد و دل وى را بر پرداخت زكات، بخشنده مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، قفل دلش را مى گشايد و در آن، يقين و راستى قرار مى دهد و دلش را نسبت به راهى كه مى پويد، آگاه مى سازد و دلش را سالم، زبانش را راستگو، اخلاقش را درست، گوشش را شنوا، و چشمش را بينا مى سازد.

سنن الترمذىـ به نقل از اَنـَس ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را به كار مى گيرد». گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه او را به كار مى گيرد؟ فرمود: «پيش از آن كه بميرد، او را به كارى شايسته موفّق مى دارد».

مسند ابن حنبلـ از عمرو بن حمق خزاعى ـ: او شنيد كه پيامبر خدا مى فرمود: «خداوند، هر گاه براى بنده اى نيكى اراده كند، او را به كار مى گيرد». گفته شد: به كار گرفتن او چيست؟ فرمود: «در آستانه مرگ، راهى براى كارى شايسته به رويش گشوده مى شود تا آنان كه پيرامون اويند، از او خرسند شوند».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو اُمامه ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را پيش از مرگ، پاك مى كند». گفتند: اى پيامبر خدا! پاك كننده بنده چيست؟ فرمود: «كارى شايسته است كه خداوند بر دلش مى اندازد تا [در پايان عمر،]با عمل نيكو جان دهد».

امام على عليه السلامـ در حديث معراج ـ: خداوند فرمود: «. اى احمد! اهل نيكى و اهل آخرت، چهره هايى لطيف دارند؛ بسيار باحيايند؛ نابخردى شان اندك، سودشان بسيار، و نيرنگشان كم است؛ مردم از دست آنان آسوده اند و جان آنان از مردم، در رنج است؛ سخنشان آهنگين و بر معيار است؛ و به حساب خود مى رسند و خود را [از اين جهت،] به زحمت ۲ مى اندازند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش خصلت، از نيكى است: جهاد مسلّحانه با دشمنان خدا؛ روزه گرفتن در روز تابستان؛ شكيبايىِ شايسته بر مصيبت؛ ترك جدال، هر چند كه بر حق باشى؛ [اوّل وقت]نماز خواندن در روز ابرآلود؛ و وضوى خوب گرفتن در روزهاى زمستان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش خصلت، از نيكى است: جهاد مسلّحانه با دشمنان خدا، روزه گرفتن در روز تابستان، شكيبايىِ شايسته بر مصيبت، ترك جدال، انفاق در پنهان، و دوستى با ديگرى به خاطر خداوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به معاذ بن جبل ـ: «آيا تو را به درهاى نيكى راهنمايى كنم؟ روزه، سپر است؛ صدقه، گناه را خاموش مى كند، آن گونه كه آب، آتش را؛ نماز خواندن شخص در دل شب». سپس پيامبر خدا آيه: «پهلوهايشان از رختخواب ها فاصله مى گيرد» را تا پايان آيه ۳ تلاوت فرمود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند درباره هر كس اراده خير كند، او را گرفتار مى سازد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر گاه خير بنده اى را بخواهد، او را در خوابش مورد سرزنش قرار مى دهد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى بنده اى خير بخواهد، نيازهاى مردم را به سوى او مى گرداند (او را مرجع تأمين نيازهاى مردم مى نمايد).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به بُرَيده ـ: آيا كلماتى به تو بياموزم كه اگر خداوند، خير بنده اى را بخواهد، آنها را به او مى آموزد و سپس هرگز آنها را از يادش نمى برد؟ بگو: «خدايا! ناتوانم؛ ناتوانى مرا در مسير رضاى خود، به قوّت برسان، پيشانى (اختيار) مرا بگير و به نيكى بكش و اسلام را نهايت خرسندى من قرار بده. خدايا! ناتوانم؛ توانم بخش؛ خوارم، عزيزم كن؛ و تهيدستم، روزى ام ده».

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن مغفل ـ: مردى به زنى برخورد كه در جاهليّت، بدكاره بود. با او به شوخى پرداخت، تا آن كه دستش را به طرف او گشود. آن زن گفت: دست بردار، كه خداى متعال شرك را از ميان بُرده و.! آن مرد روى برگرداند، كه صورتش به ديوار خورد و شكافته شد. او نزد پيامبر خدا آمد و ايشان را [از ماجرا] خبر داد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «تو بنده اى هستى كه خداوند، خير تو را خواسته است. خداوند، هرگاه بخواهد به بنده اى نيكى كند، كيفر گناهش را زود مى دهد و هرگاه براى بنده اى بدى بخواهد، گناهش را بر او نگاه مى دارد، تا آن كه روز قيامت، وى را با گناهى انبوه ۲ دريابد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اش را بخواهد، كيفر او را در دنيا جلو مى اندازد؛ و خداوند، هرگاه بدى بنده اش را بخواهد، عذابش را نگه مى دارد تا او را در قيامت به كيفرش برساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را از ياد خوبى هايش غافل مى سازد، بدى هايش را پيش چشمش قرار مى دهد و همنشينى با رويگردانانِ از خداى متعال را در نظرش ناپسند مى گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه درباره بنده اى اراده نيكى كند، خدمات مالى و نيكوكارىِ او را در خدمت ديندارانِ حق شناس قرار مى دهد ۲؛ و خداوند، هرگاه براى بنده اى بدى بخواهد، خدمات مالى و نيكوكارىِ او را در خدمت كسانى جز ديندارانِ حق شناس قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خدا درباره اش اراده خير كند، او را دين شناس مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، بى نيازىِ او را در جانش و تقوايش را در دلش قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خدا درباره اش اراده خير كند، اخلاقش را نيكو قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى خانواده اى نيكى بخواهد، مدارا (نرمخويى) را در [زندگىِ] آنان وارد مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى خانواده اى خير بخواهد، مدارا در زندگى و اخلاق نيكو را روزىِ آنان مى گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه نيكىِ به بندگانى را قصد داشته باشد، مداراى در زندگى را روزىِ آنان مى سازد؛ و آن گاه كه براى آنان اراده بدى داشته باشد ـ يا چيزى جز اين فرمود ـ، خشونت را در زندگى، نصيبِ آنان مى نمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه نيكى بنده اى را بخواهد، دو چشم دلش را مى گشايد تا با آن، آنچه را از او پنهان بوده، ببيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال مى فرمايد: «نيكى [به ديگران، در واقع]هديه من است به بنده مؤمنم. اگر آن را بپذيرد، به سبب رحمت من و از سوى من است؛ و اگر آن را به من برگرداند (انجام ندهد)، به خاطر گناه خودش است كه از آن محروم شده است و از خود اوست، نه از من. و هر بنده اى را كه آفريدم و او را به ايمانْ رهنمون شدم و اخلاقش را نيكو ساختم و به بُخل مبتلايش نكردم، خير او را مى خواسته ام».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، براى او پنددهنده اى از خودش قرار مى دهد كه آن پنددهنده درونى، او را امر و نهى مى كند.

امام على عليه السلام:خداى سبحان، هرگاه به بنده اى اراده خير داشته باشد، او را توفيق مى دهد كه عمر خود را در بهترين كارش سپرى كند و شتافتن به طاعت خود را، پيش از آن كه فرصت از دست برود، روزىِ او مى سازد.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، ميان او و خواسته هاى دلش فاصله مى اندازد و ميان او و دلش مانع پديد مى آورد؛ و هر گاه بدى بنده اى را بخواهد، او را به خودش وا مى گذارد.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، ميانه روى و برنامه ريزى خوب [براى زندگى] را به او الهام مى كند و از برنامه ريزى بد و ولخرجى، دورش مى سازد.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگاه خوبىِ بنده اى را بخواهد، قناعت را به او الهام مى كند و همسرش را شايسته مى سازد.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگاه براى بنده اى خوبى بخواهد، قناعت را به او الهام مى كند. پس او به اندازه كفاف، بسنده مى كند و خود را با عفاف مى پوشاند.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگاه خير بنده اى را اراده كند، او را بيناى در دين (فقيه) مى سازد و يقين را به او الهام مى كند.

أعلام الدين:روايت شده است كه خداى متعال، هرگاه براى بنده اى خير بخواهد، طاعت را به او الهام مى كند، قناعت را همراهش مى سازد، در دينْ بينايش مى گرداند، و با يقينْ نيرويش مى بخشد. پس او به حدّ كفاف، بسنده مى كند و با قناعت، آراسته مى شود.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگاه براى بنده اى خير بخواهد، به او عفّت شكم و عفّت جنسى عنايت مى فرمايد.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، به او خِرَدى استوار و عملى درست عطا مى كند.

امام على عليه السلام:شيوه نيكان، گفتار نرم و سلام كردن آشكار است.

امام على عليه السلام:از نشانه هاى نيكى، دست برداشتن از آزار است.

امام على عليه السلام:نيكان، با طاعتِ شايسته شناخته مى شوند.

امام على عليه السلام:نيك و بد، جز با مردم شناخته نمى شوند. هرگاه خواستى نيكى را بشناسى، نيكى كن تا نيكوكاران را بشناسى؛ و هرگاه خواستى بدى را بشناسى، بدى كن تا بدكاران را بشناسى.

امام زين العابدين عليه السلام:آگاه باشيد كه بنده، چهار چشم دارد: با دو چشم، كار دين و دنيايش را مى بيند و با دو چشم ديگر، كار آخرتش را مى نگرد. پس خداوند، هرگاه نيكىِ بنده اى را بخواهد، دو چشم دلش را مى گشايد تا با آن دو، غيب (نهان) را در كار آخرتش ببيند؛ و هرگاه براى بنده اش جز اين را بخواهد، دل را با آنچه در آن است، وامى گذارد.

امام صادق عليه السلام:خداوند، آن گاه كه خير بنده اى را بخواهد، فرشته اى را بر او مى گمارد تا بازويش را بگيرد و او را وارد اين امر (ولايت اهل بيت عليهم السلام) سازد.

امام صادق عليه السلام:خداوند، هرگاه خير بنده اى را اراده كند، محبّت حسين عليه السلامو عشق زيارتش را در دل او مى افكند؛ و خداوند، بدى هر كس را بخواهد، دشمنى با حسين عليه السلام و زيارتش را در دل او مى افكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش خود به ابوذر ـ: اى ابوذر! هرگاه، خداوند خير بنده اى را بخواهد، او را دين شناس مى سازد و در دنيا پارسايش مى كند و او را به عيب هاى خويش بينا مى سازد.

امام صادق عليه السلامـ در نامه اش به اصحاب خويش ـ: بدانيد كه خداوند، آن گاه كه بخواهد به بنده اى خير برساند، دلش را براى اسلام مى گشايد. پس وقتى اين موهبت را به او داد، زبانش را به حق گويا مى سازد و دلش را با اسلام، گِره مى زند تا به آن عمل كند. هرگاه خداوند، اينها را برايش فراهم آورد، اسلام او براى او كامل شده است.

امام صادق عليه السلام:«خداوند، هرگاه نسبت به بنده اى اراده خير كند، در دلش، نقطه اى از نور مى افكند، گوش هاى جانش را مى گشايد و فرشته اى را بر او مأمور مى كند تا حمايتش كند؛ و هرگاه نسبت به بنده اى اراده بدى كند، در دلش نقطه اى سياه مى افكند و گوش هاى دلش را مى بندد و بر او شيطانى مى گمارد كه گمراهش كند». سپس امام عليه السلام اين آيه را تلاوت كرد: «پس هر كس را كه خدا بخواهد هدايت كند، سينه اش را براى پذيرش اسلام، باز مى كند؛ و هر كس را كه بخواهد گمراه سازد، سينه اش را تنگ و در فشار قرار مى دهد، گويا در آسمانْ بالا مى رود» .

امام صادق عليه السلامـ در توصيه اش به مؤمن طاق ـ: اى پسر نُعمان! خداى متعال، هرگاه درباره بنده اى اراده خير كند، در دلش نقطه اى سفيد مى افكند. پس، دل در جستجوى حق، به اين سو و آن سو مى رود. آن گاه، گرايش او به امر شما (پذيرش امامت و ولايت اهل بيت عليهم السلام) سريع تر از بازگشت پرنده به آشيانه خويش است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، هرگاه درباره بنده اى اراده خير كند، روح و تن او را پاكيزه مى سازد. پس، هيچ خيرى را نمى شنود، مگر آن كه آن را مى پذيرد، و هيچ زشتى را نمى شنود، مگر آن كه آن را رد مى كند.

امام هادى عليه السلامـ خطاب به يكى از دوستانش ـ: فلانى را سرزنش كن و به او بگو: خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، چنان شود كه اگر سرزنش شود، بپذيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى قومى خير بخواهد، دين شناسانشان را مى افزايد و نادانانشان را مى كاهد. پس چون دين شناس سخن گويد، ياورانى مى يابد و چون نادان لب به سخن بگشايد، طرد مى شود. و خداوند، هرگاه براى قومى بدى اراده كند، نادانان آنان را افزايش داده، فقيهانشان را كم مى كند. پس چون نادان سخن بگويد، ياورانى مى يابد و چون فقيه لب به سخن گشايد، طرد مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى گروهى خير بخواهد، عمرشان را افزايش مى دهد و شكرگزارى را به آنان الهام مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى گروهى نيكى بخواهد، بردبارانشان را سرپرست آنان مى سازد و دانشمندانشان را داور آنان مى كند و ثروت را در اختيار سخاوتمندانشان قرار مى دهد؛ و خداوند، هرگاه براى گروهى بدى بخواهد، سفيهانشان را سرپرست آنان مى كند و نادانانشان را داور آنان مى كند و ثروت را در دست بخيلانشان قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه براى خاندانى قصد خير داشته باشد، آنان را در دين، دانا مى سازد، مدارا در زندگى ها و ميانه روى در كارشان را روزىِ آنان مى كند و كوچكشان به بزرگشان احترام مى گزارد. و اگر جز اين را برايشان بخواهد، به حال خود رهايشان مى سازد.

امام صادق عليه السلام:خداوند، هرگاه نسبت به ملّتى قصد خير داشته باشد، فرمانرواى آنان را مهربان قرار مى دهد و براى او وزيرى دادگر مقدّر مى كند.