حدیث دربارهخربزه

عنه صلى الله عليه و آله:البِطّيخُ قَبلَ الطَّعامِ يَغسِلُ البَطنَ غَسلاً، ويَذهَبُ بِالدّاءِ أصلاً. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خربزه پيش از غذا، شكم را كاملاً مى شويد و بيمارى را از ريشه مى كَند.

۱.. تاريخ دمشق: ج 6 ص 102 وج 36 ص 141؛ طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله: ص 10 وليس فيه «غسلاً»، بحار الأنوار: ج 62 ص 299.

کلیدواژه‌ها حکمت های پزشکی و بهداشتی درمان با میوه ها و غذاها و گیاهان دارویی خربزه

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد خربزه؛ در متن عربى، واژه «البِطّيخ» آمده است. در فرهنگ هاى واژگان عربى، اين واژه را گاه به هندوانه و گاه به خربزه ترجمه كرده اند. بر اساس برداشت مترجم، اين واژه در متون قديمى، ناظر به «گونه» هندوانه و خربزه بوده است؛ امّا به نظر مؤلّف، با عنايت به فوايدى كه در احاديث براى آن ذكر شده، مقصود، خربزه است، چنان كه در لغت نامه دهخدا نيز «بطّيخ» (بدون قيد)، به معناى خربزه آمده است. از اين رو، در همه موارد، ترجمه اين واژه، مطابق با نظر مؤلّف آورده شد. م. چرا كه در آن، ده ويژگى است: خوراك است؛ نوشيدنى است؛ شست و شو دهنده است؛ در متن حديث، «اُشنان» آمده و آن، نام گياهى است كه در شست و شو به عنوان مادّه كمكى، از آن استفاده مى شده است. اين واژه، اساساً پارسى است كه به زبان عربى رفته و شكل و تلفّظ پيشين خود را نيز حفظ كرده است. م. خوش بوكننده است؛ مثانه را مى شويد؛ شكم را مى شويد؛ آب كمر را فراوان مى سازد؛ نيروى هم بسترى را مى افزايد؛ سردىِ مزاج را از ميان بر مى دارد؛ و پوست را تميز مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نياز خود به ميوه را با خربزه بر آوريد؛ چرا كه ميوه بهشت است. در آن، هزار بركت و هزار رحمت است و خوردنش شفاى هر درد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نياز خود به ميوه را با خربزه بر آوريد؛ چرا كه آب آن، رحمت است و شيرينىِ آن، از شيرينى بهشت است.

طبّ النبىّ صلى الله عليه و آله:به پيامبر صلى الله عليه و آله خربزه اى از طائف، هديه دادند. آن را بوييد و بوسيد و سپس فرمود: «خربزه را دندان بزنيد؛ چرا كه از زيورهاى زمين است. آبش از رحمت خداوند و شيرينى اش از بهشت است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ زن باردارى نيست كه خربزه بخورد، مگر اين كه نوزادش خوش چهره و خوش خوى خواهد شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خربزه را دندان بزن و آن را قطعه قطعه مخور؛ چرا كه ميوه اى است خجسته، خوش، مايه پاكى دهان و تقدّس بخش دل. دندان ها را سفيد مى كند و خداى را خرسند مى سازد. بويش از عنبر و آبش از كوثر و گوشتش از پرديس است. لذّت آن از بهشت، و خوردن آن، عبادت است.