حدیث دربارهخربزه
عنه صلى الله عليه و آله:عَضَّ البِطّيخَ ولا تَقطَعها قَطعا؛ فَإِنَّها فاكِهَةٌ مُبارَكَةٌ طَيِّبَةٌ، مُطَهِّرَةٌ الفَمِ، مُقَدِّسَةُ القَلبِ، تُبَيِّضُ الأَسنانَ، وتُرضِي الرَّحمنَ، ريحُها مِنَ العَنبَرِ، وماؤُها مِنَ الكَوثَرِ، ولَحمُها مِنَ الفِردَوسِ، ولَذَّتُها مِنَ الجَنَّةِ، وأكلُها مِنَ العِبادَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خربزه را دندان بزن و آن را قطعه قطعه مخور؛ چرا كه ميوه اى است خجسته، خوش، مايه پاكى دهان و تقدّس بخش دل. دندان ها را سفيد مى كند و خداى را خرسند مى سازد. بويش از عنبر و آبش از كوثر و گوشتش از پرديس است. لذّت آن از بهشت، و خوردن آن، عبادت است.
۱.. طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله: ص 8، بحار الأنوار: ج 62 ص 296.