حدیث دربارهحكمت خداوند

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا فرمود: «روز قيامت، خداوند، مؤمن را صدا مى زند و او را در برابر خود، نگه مى دارد و مى فرمايد: بنده ام! من به تو دستور دادم كه مرا بخوانى و وعده ات دادم كه پاسخت دهم. آيا مرا مى خواندى؟. بنده مى گويد: آرى، اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: هر دعايى به درگاهم كردى، برايت مستجاب شد. آيا فلان و بهمان روز براى اندوهى كه به تو رسيده بود، دعا نكردى تا اندوهت را بزُدايم و من آن را از تو زُدودم؟. مى گويد: چرا، اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: پس، آن را در همان دنيا برايت برآوردم. آيا فلان و بهمان روز براى اندوهى كه به تو رسيده بود، دعا نكردى تا اندوهت را بزُدايم و گشايشى نديدى؟. مى گويد: چرا، اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: من به جاى آن، در بهشت، چه و چه برايت اندوختم». [سپس] پيامبر خدا فرمود: «[به همين ترتيب،] خداوند، همه دعاهايى را كه بنده مؤمنش به درگاه او كرده است، برايش بيان مى كند كه يا در همان دنيا برايش اجابت كرده و يا براى آخرتش اندوخته است». [آن گاه] پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «در اين هنگام، مؤمن مى گويد كه اى كاش هيچ يك از دعاهايش، در دنيا به اجابت نرسيده بود».