حدیث دربارهحكمت خداوند

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ العَبدَ لَيُشرِفُ عَلى حاجَةٍ مِن حَوائِجِ الدُّنيا، فَيَذكُرُهُ اللّهُ مِن فَوقِ سَبعِ سَماواتٍ، فَيَقولُ: مَلائِكَتي إنَّ عَبدي هذا قَد أشرَفَ عَلى حاجَةٍ مِن حَوائِجِ الدُّنيا؛ فَإِن فَتَحتُها لَهُ فَتَحتُ بابا إلَى النّارِ، ولكِنِ ازووها عَنهُ. فَيُصبِحُ العَبدُ عاضّا عَلى أنامِلِهِ، يَقولُ: مَن سَبَقَني؟ مَن دَهاني؟ وما هِيَ إلّا رَحمَةٌ رَحِمَهُ اللّهُ بِها. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا بنده در آستانه رسيدن به حاجتى از حاجت هاى دنيا قرار مى گيرد؛ امّا خداوند از فراز هفت آسمان، ياد او مى كند و مى فرمايد: «فرشتگان من! اين بنده ام به حاجتى از حاجت هاى دنيا نزديك شده است. اگر آن را برايش بگشايم، درى به سوى آتش گشوده ام. پس، آن را از او دور كنيد». بنده، انگشت حسرت مى گزد و مى گويد: چه كسى بر من [در رسيدن به آن حاجت]پيشى گرفت؟ چه كسى به من نيرنگ زد؟ در صورتى كه اين، جز لطفى نيست كه خداوند در حقّ او نموده است.

۱.حلية الأولياء: ج 7 ص 208 و ج 3 ص 305 وفيه «ازودها» بدل «ازووها» و «سبقني» بدل «سعى بي» وكلاهما عن ابن عبّاس وراجع: التمحيص: ص 56 ح 113 وبحار الأنوار: ج 67 ص 243 ح 81.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا فرمود: «روز قيامت، خداوند، مؤمن را صدا مى زند و او را در برابر خود، نگه مى دارد و مى فرمايد: بنده ام! من به تو دستور دادم كه مرا بخوانى و وعده ات دادم كه پاسخت دهم. آيا مرا مى خواندى؟. بنده مى گويد: آرى، اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: هر دعايى به درگاهم كردى، برايت مستجاب شد. آيا فلان و بهمان روز براى اندوهى كه به تو رسيده بود، دعا نكردى تا اندوهت را بزُدايم و من آن را از تو زُدودم؟. مى گويد: چرا، اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: پس، آن را در همان دنيا برايت برآوردم. آيا فلان و بهمان روز براى اندوهى كه به تو رسيده بود، دعا نكردى تا اندوهت را بزُدايم و گشايشى نديدى؟. مى گويد: چرا، اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: من به جاى آن، در بهشت، چه و چه برايت اندوختم». [سپس] پيامبر خدا فرمود: «[به همين ترتيب،] خداوند، همه دعاهايى را كه بنده مؤمنش به درگاه او كرده است، برايش بيان مى كند كه يا در همان دنيا برايش اجابت كرده و يا براى آخرتش اندوخته است». [آن گاه] پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «در اين هنگام، مؤمن مى گويد كه اى كاش هيچ يك از دعاهايش، در دنيا به اجابت نرسيده بود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى حاجتى را مى طلبد؛ امّا خداوند، به خاطر خير و مصلحتش، آن را از او دور مى گردانَد و نمى دهد. پس به ناحق، مردم را متّهم مى كند و مى گويد: چه كسى مرا بى نياز، جلوه داد؟ يعنى حقّ مرا با باطل در هم آميخت و از موقعيت من، كاست و من نتوانستم به خواسته ام برسم. در نتيجه، به من ضرر زد.