حدیث دربارهآنچه درباره على و يازده تن از فرزندان او روايت شده است

الإمام الحسين عليه السلام:جاءَ إلَيهِ ـ أي إلى أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام ـ رَجُلٌ، فَقالَ لَهُ: يا أبَا الحَسَنِ، إنَّكَ تُدعى أميرَ المُؤمِنينَ، فَمَن أمَّرَكَ عَلَيهِم؟ قالَ عليه السلام: اللّهُ جَلَّ جَلالُهُ أمَّرَني عَلَيهِم. فَجاءَ الرَّجُلُ إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أيَصدُقُ عَلِيٌّ فيما يَقولُ: إنَّ اللّهَ أمَّرَهُ عَلى خَلقهِ؟ فَغَضِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله وقالَ: إنَّ عَلِيّا أميرُ المُؤمِنينَ بِوِلايَةٍ مِنَ اللّهِ عز و جل، عَقَدَها لَهُ فَوقَ عَرشِهِ، وأشهَدَ عَلى ذلِكَ مَلائِكَتَهُ، إنَّ عَلِيّا خَليفَةُ اللّهِ وحُجَّةُ اللّهِ، وإنَّهُ لَاءِمامُ المُسلِمينَ، طاعَتُهُ مَقرونَةٌ بِطاعَةِ اللّهِ ومَعصِيَتُهُ مَقرونَةٌ بِمَعصِيَةِ اللّهِ، فَمَن جَهِلَهُ فَقَد جَهِلَني ومَن عَرَفَهُ فَقَد عَرَفَني، ومَن أنكَرَ إمامَتَهُ فَقَد أنكَرَ نُبُوَّتي، ومَن جَحَدَ إمرَتَهُ فَقَد جَحَدَ رِسالَتي، ومَن دَفَعَ فَضلَهُ فَقَد تَنَقَّصَني، ومَن قاتَلَهُ فَقَد قاتَلَني، ومَن سَبَّهُ فَقَد سَبَّني؛ لِأَنَّهُ مِنّي، خُلِقَ مِن طينَتي، وهُوَ زَوجُ فاطِمَةَ ابنَتي، وأبو وَلَدَيَّ الحَسَنِ وَالحُسَينِ. ثُمَّ قالَ صلى الله عليه و آله: أنَا وعَلِيٌّ وفاطِمَةُ وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ وتِسعَةٌ مِن وُلدِ الحُسَينِ حُجَجُ اللّهِ عَلى خَلقِهِ، أعداؤُنا أعداءُ اللّهِ، وأولِياؤُنا أولِياءُ اللّهِ. ۱

امام حسين عليه السلام:مردى خدمت او (يعنى امير مؤمنان) آمد و گفت: اى ابو الحسن! تو را امير مؤمنان مى خوانند. چه كسى تو را بر ايشان، امير كرده است؟ فرمود: «خداوند عز و جل مرا بر آنان، امير كرده است». آن مرد نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا على راست مى گويد كه خدا او را بر خلقش امير كرده است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله در خشم شد و فرمود: «على با ولايت از جانب خداوند عز و جل اميرِ مؤمنان است. لواى اميرى او را از فراز عرشِ خود براى او بست و فرشتگان را بر آن، گواه گرفت. على، خليفه خدا و حجّت خداست. او پيشواى مسلمانان است. اطاعت از او، مقرون به اطاعت از خدا و نافرمانى از او، مقرون به نافرمانى از خداست. هر كه او را نشناسد، مرا نشناخته است و هر كه او را بشناسد، مرا شناخته است. هر كه امامت او را انكار كند، نبوّت مرا انكار كرده است و هر كه اميرىِ او را نفى كند، رسالت مرا نفى كرده است. هر كه برترى او را رد كند، از من كاسته است و هر كه با او بجنگد، با من جنگيده است. هر كه او را دشنام دهد، به من دشنام داده است؛ چرا كه او از من است، از سرشت من آفريده شده است، و او شوهر دخترم فاطمه، و پدر دو فرزندم حسن و حسين است». سپس فرمود: «من و على و فاطمه و حسن و حسين و نُه تن از نسل حسين، حجّت هاى خدا بر خلق او هستيم. دشمنان ما دشمنان خدا و دوستان ما دوستان خدايند».

۱.الأمالي للصدوق: ص 194 ح 205 عن أبي حمزة عن الإمام زين العابدين عليه السلام، بحار الأنوار: ج 36 ص 227 ح 5.

کلیدواژه‌ها مفهوم اهل بیت علیهم السلام شمار امامان اهل بیت آنچه درباره علی و یازده تن از فرزندان او روایت شده است

احادیث دیگر این موضوع

امام رضا عليه السلامـ از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس دوست دارد كه به دين من چنگ زند و پس از من، بر كشتى نجات بنشيند، به على بن ابى طالب، اقتدا كند و با دشمن او دشمنى و با دوست او دوستى ورزد؛ چرا كه او هم در زندگى و هم پس از مرگم، وصىّ من و جانشين من در ميان امتّم است. او پيشواى هر مسلمانى و امير هر مؤمنى پس از من است. سخن او، سخن من است و فرمان او، فرمان من و نهى او، نهى من. پيرو او، پيروِ من است و ياور او، ياور من. آن كه از يارى او دست كشد، از يارى دادن به من، دست كشيده است». سپس فرمود: «هر كس، پس از من، از على جدا شود، در روز قيامت، نه او مرا مى بيند و نه من او را مى بينم. هر كس با على مخالفت ورزد، خداوند، بهشت را بر او حرام مى گردانَد و جايگاهش را آتش قرار مى دهد و اين، بد فرجامى است. هر كس على را تنها گذارَد، خداوند، او را در آن روزى كه به پيشگاهش مى روند، تنها مى گذارد و هر كس على را يارى دهد، خداوند، او را در روزى كه به ملاقاتش مى رود، يارى مى رساند و هنگام پرسش، حجّتش را به او القا مى كند». سپس فرمود: «حسن و حسين، پس از پدرشان، پيشوايان امّت من و سَروَر جوانان بهشت اند. مادرشان، سَروَر بانوان جهان است و پدرشان، سَروَر اوصيا. از نسل حسين، نُه امام است كه نهمين آنان، قائم از فرزندان من است. فرمانبَرى از آنان، فرمانبَرى از من است و نافرمانى آنان، نافرمانى من. از انكار كنندگانِ فضيلت و برترى آنان و از كسانى كه پس از من، حرمت ايشان را زير پا گذارند، به خدا شِكوه مى كنم. حمايت و ياورى خدا از عزّتم و امامان امّتم، خود، كافى است، و براى انتقام گرفتن از منكرانِ حقّ آنان، او بسنده است «و به زودى كسانى كه ستم كردند، بدانند كه به چه بازگشتگاهى باز خواهند گشت» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! من و تو و دو پسرت حسن و حسين و نُه تن از نسل حسين، اركان دين و تكيه گاه هاى اسلام هستيم. هر كه از ما پيروى كند، رهايى مى يابد و هر كه از ما روى بگردانَد، به سوى آتش ره مى سپارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من و على و حسن و حسين و نُه تن از فرزندان حسين، پاك و معصوم هستيم.

الخصالـ به نقل از سلمان ـ: بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شدم. ديدم حسين عليه السلام بر زانوى اوست و پيامبر صلى الله عليه و آله بر پيشانى و دهان او بوسه مى زند و مى فرمايد: «تو آقا و آقازاده اى. تو امام و امام زاده اى. پدر امامانى. تو حجّت و فرزند حجّت و پدر حجّت هاى نُه گانه اى هستى كه از پشتِ تو هستند و نهمينِ ايشان، قائمشان است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من سَروَر آفريدگان خداوند عز و جل هستم. من از جبرئيل و ميكائيل و اسرائيل عليهم السلام و حاملان عرش و همه فرشتگان مقرّب خداوند و پيامبران مُرسل خدا بهترم. من، صاحب شفاعت و حوض ارجمند هستم. من و على، پدرانِ اين امّت هستيم. هر كه ما را بشناسد [و به ما ايمان آورد]، در حقيقت، خداوند عز و جل را شناخته [و به او ايمان آورده]است و هر كه ما را انكار كند، در حقيقت، خداوند عز و جل را انكار كرده است. از على است دو سِبط امّت من، و دو سَروَر جوانان بهشت، حسن و حسين. و از نسل حسين، نُه امام مى آيند كه فرمان بُردارى از آنان، فرمان بُردارى از من است و نافرمانى از آنان، نافرمانى از من است. نهمينِ ايشان، قائمشان و مهدى شان است.

امام حسين عليه السلام:از امير مؤمنان ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ درباره معناى اين سخن پيامبر خدا كه: «من در ميان شما دو چيز گران بها برجاى مى گذارم: كتاب خدا و عترتم»، سؤال شد كه: چه كسى عترت است؟ فرمود: «من و حسن و حسين و نُه امامِ از نسل حسين، كه نهمينِ ايشان، مهدى و قائمشان است. اينها هرگز از كتاب خدا جدا نمى شوند و كتاب خدا هم از آنان، جدا نمى شود تا بر در كنار حوض [كوثر] بر پيامبر خدا وارد شوند».