رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما نَظَرَ اللّهُ عز و جل إلى وَلِيٍّ لَهُ يُجْهِدُ نَفسَهُ بِالطّاعَةِ لِاءِمامِهِ وَالنَّصيحَةِ، إلّا كانَ مَعَنا فِي الرَّفيقِ الأَعلى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل به هيچ دوستى از دوستان خود كه در فرمان بُردارى از پيشوايش و خيرخواهى ۲ نسبت به او جديّت نمايد، نظر نمى كند مگر اين كه در رَفيق اَعلى ۳ با ما باشد.
۱.الكافي: ج 1 ص 404 ح 3 عن بريد بن معاوية عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 27 ص 72 ح 7.
۲.. واژه «نُصح» كه در اصل عربى حديث (و اين گروه از احاديث) آمده است، به معناى: خلوص، بى غلّ و غش بودن، صداقت و يك رنگى، خيرخواهى، راه نمايى و ارشاد است.
