حدیث دربارهمعناى سوداگرى آخرت

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ مِن وَصاياهُ لِابنِ مَسعودٍ ـ: يَابنَ مَسعودٍ، كُلُّ ما أبصَرتَهُ بِعَينِكَ وَاستَخلاهُ ۱ قَلبُكَ فَاجعَلهُ للّهِِ، فَذلِكَ تِجارَةُ الآخِرَةِ؛ لِأَنَّ اللّهَ يَقولُ: «مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ وَ مَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ» ۲. ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! هر آنچه را چشمت ديد و دلت هوس كرد، براى خدا قرار بده كه اين، تجارت (سوداگرىِ) آخرت است؛ چرا كه خداوند مى فرمايد: «آنچه نزد شماست، رفتنى است و آنچه نزد خداست، ماندنى است» .

۱.في بحار الأنوار: «واستحلاه».

۲.النحل: 96.

۳.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 357 ح 2660 عن عبد اللّه بن مسعود، بحار الأنوار: ج 77 ص 106 ح 1.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی سودای آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد خداوند، چيزى خوش تر از بوى دهان روزه دارى نيست كه به خاطر خداى پروردگار جهانيان، از خوردن و آشاميدن، خوددارى ورزيده و خدا را بر ماسِواى او برگزيده و آخرتش را به دنيايش خريده است. پس اگر مى توانى كارى كنى كه وقتى مرگْ تو را در مى رسد، گرسنه باشى و جگرت تشنه باشد، چنين كن؛ زيرا با اين كار، به عالى ترين منازل مى رسى و با نيكان و شهيدان و شايستگان، همنشين مى شوى.

مكارم الأخلاق:ابن مسعود [به پيامبر خدا] گفت: پدر و مادرم به فدايت، اى پيامبر خدا! چگونه تجارت آخرت كنم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هرگز زبانت را از ياد خدا رها نساز، يعنى اين كه [پيوسته]بگويى: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر. اين است تجارت سودآور. خداى متعال مى فرمايد: «به تجارتى اميد بسته اند كه هرگز كساد نمى شود، تا [خداوند] مُزدهاى آنان را به تمام و كمال، به آنان بدهد و از فضل خويش، بر آنان بيفزايد» ».

مسند ابن حنبلـ به نقل از اَنَس ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! فلانى درخت خرمايى [در باغ من] دارد و من مى خواهم باغم را با آن، ديواربندى كنم. دستور دهيد درختش را به من بدهد تا با آن، باغم را ديواربندى كنم. پيامبر صلى الله عليه و آله به صاحب نخل فرمود: «نخلت را در ازاى نخلى در بهشت، به او بده». امّا آن مرد نپذيرفت. سپس ابو دَحداح به نزد او آمد و گفت: نخلت را به باغ خرمايم بفروش. مرد فروخت. پس ابو دحداح نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: من آن نخل را به [بهاى]باغم خريدم. آن نخل را به آن مرد (صاحب باغ) بدهيد؛ زيرا من آن را به شما [هديه] مى دهم. پيامبر خدا چند بار فرمود: «چه بسيار خُرما بُن هايى كه در بهشت، از آنِ ابو دحداح شد!». آن گاه، ابو دَحداح نزد همسرش [در باغ] رفت و به او گفت: اى امّ دحداح! از اين باغ برو بيرون؛ كه من آن را در برابر نخلى در بهشت، فروختم. همسرش نيز گفت: [اين] معامله سود كرد! يا جمله اى شبيه اين گفت [كه نشان مى داد از معامله همسرش راضى است].