آنان كه خدا دشمنشان مى دارد

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى عز و جل چهار تن را دشمن مى دارد: فروشنده اى كه بسيار سوگند بخورد، فقير متكبّر، پيرِ زناكار، و پيشواى ستمكار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به سه تن نمى نگرد و با آنان سخن نمى گويد: پيشواى ستمكار، پيرِ زناكار، و عابد متكبّر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه تن را دشمن مى دارد: پيرِ زناكار، فقير متكبّر، و دولتمندِ ستمكار.

البُخلاءـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خداوند متعال، سه تن را دشمن مى دارد: بخيل، منّت گذار و بدكار» يا فرمود: «بازرگانى كه بسيار سوگند بخورد و فقير متكبّر».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل. سه تن را دشمن مى دارد: پيرِ زناكار، فقير متكبّر، و دولتمندِ بخيل.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، دولتمندِ ستمكار، پيرِ نادان و مستمندِ متكبّر را دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، سه تن را دشمن مى دارد: كسى كه منّت گذارانه صدقه مى دهد؛ آن كه در عين دارايى، در خرجى دادنْ تنگ مى گيرد؛ و فقيرِ وِلخرج.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، پيرِ زناكار، دولتمند ستمكار، فقيرِ متكبّر و گداى سِمج را دشمن مى دارد و پاداشِ بخشنده منّت گذار را از ميان مى بَرَد و متكبّرِ گستاخِ دروغگو را سختْ دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، كسى را كه به خانه اش يورش برند و او [در دفاع از خانواده اش]نجنگد، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل كسى را كه در برابر برادرانش، روى در هم مى كشد، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، كسى را كه در زندگى اش بخيل است و به هنگام مرگش بخشنده مى شود، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى دارد. آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى دارد، بخشندگى و آسانگيرى است، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى دارد، بداخلاقى و بُخل است. هر گاه خداوند خوبىِ بنده اى را بخواهد، او را به برآوردن نيازهاى مردم، به كار وا مى دارد.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «خداوند عز و جل هر مردى را كه بسيار ازدواج مى كند و طلاق مى دهد، و هر زنى را كه بسيار ازدواج مى كند و طلاق مى گيرد، دشمن مى دارد يا لعنت مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دشمن مى دارد. هر كس را كه نسبت به دنيا، دانا و نسبت به آخرت، نادان باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر بدعت گذارى را دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل كسى را كه متكلّفانه سخن مى گويد و چنان زبانش را مى چرخاند كه گاو [به هنگام خوردن كاه]مى چرخاند، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر سختْ دلِ متكبّرِ مال اندوزِ فريادزن در بازارها را كه در شب، [چون] مردارى بويناك و در روز، [چون] اُلاغ است، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:موسى بن عمران، از پروردگارش مسئلت كرد و دستانش را به دعا برداشت و گفت: پروردگارا! هرجا كه رفتم، آزارم دادند. خداوند به او وحى كرد: «اى موسى! در ميان لشكرت، سخن چينى هست». موسى گفت: پروردگارا! او را به من بنما. خداوند متعال به او وحى كرد: «من سخن چين را دشمن مى دارم؛ پس چگونه خودم سخن چينى كنم؟».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، ناسزاگوىِ هرزه و گداى سِمِج را دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از سخن زشت و ناسزا بپرهيزيد، كه خداوند عز و جل بدْ زبانِ ناسزاگو را دوست ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، آدم هفتاد ساله اى را كه در رفتار و جلوه، چون جوان بيست ساله است، دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، مؤمن ناتوانى را كه از قدرت بازدارندگى تهى است، دشمن مى دارد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خداوند عز و جل مؤمن ناتوانى را كه دين ندارد، دشمن مى دارد». به ايشان گفتند: مؤمنى كه دين ندارد، كيست؟ فرمود: «آن كه نهى از منكر نمى كند».