حدیث دربارهآنان كه خدا دشمنشان مى دارد
عنه صلى الله عليه و آله:خُلُقانِ يُحِبُّهُمَا اللّهُ، وخُلُقانِ يُبغِضُهُمَا اللّهُ؛ فَأَمَّا اللَّذانِ يُحِبُّهُمَا اللّهُ فَالسَّخاءُ وَالسَّماحَةُ. وأمَّا اللَّذانِ يُبغِضُهُمَا اللّهُ تَعالى فَسوءُ الخُلُقِ وَالبُخلُ. وإذا أرادَ اللّهُ بِعَبدٍ خَيرا اِستَعمَلَهُ عَلى قَضاءِ حَوائِجِ النّاسِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى دارد. آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى دارد، بخشندگى و آسانگيرى است، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى دارد، بداخلاقى و بُخل است. هر گاه خداوند خوبىِ بنده اى را بخواهد، او را به برآوردن نيازهاى مردم، به كار وا مى دارد.
۱.شُعب الإيمان: ج 6 ص 117 ح 7659 و ج 7 ص 426 ح 10839 كلاهما عن عبداللّه بن عمرو.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر