حدیث دربارهفضل إحجاج الصبيّ

حازِمُ بنُ حَبيب:دَخَلتُ عَلى أبي عَبدِاللّهِ عليه السلام فَقُلتُ لَهُ: أصلَحَكَ اللّهُ، إنَّ أبَوَيَّ هَلَكا و ۱ لَم يَحُجّا، وإنَّ اللّهَ قَد رَزَقَ وأحسَنَ، فَما تَقولُ فِي الحَجِّ عَنهُما؟ فَقالَ: اِفعَل، فَإِنَّهُ يَبرُدُ لَهُما ۲.

حازم بن حبيب:خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم و عرض كردم: خدا خيرت دهد! پدر و مادرم از دنيا رفته اند و حج انجام نداده اند. خداوند هم به من روزى داده و احسان كرده است، درباره حج از طرف آن دو، چه نظر مى دهى؟ فرمود: چنين كن. اين حج، براى آن دو شادى بخش و گوارا خواهد بود.

۱.في المصدر «أبواي» والصحيح ما أثبتناه.

۲.الغيبة للنعمانيّ: 172 / 6.

کلیدواژه‌ها الفهرس الحج والعمره النوادر فضل احجاج الصبی

احادیث دیگر این موضوع

عبد الرّحمن بن سنان:خدمت امام صادق عليه السلام بودم، كه مردى به حضور وى آمد. حضرت سى دينار به او پرداخت، كه به نيابت از اسماعيل (فرزند امام صادق عليه السلام) حج انجام دهد و چيزى از عمره تا حج نماند، مگر آن كه بر او شرط كرد كه انجام دهد، حتى شرط كرد كه در وادى محسّر هم سعى (تند رفتن بصورت هروله) انجام دهد. سپس فرمود: فلانى! اگر اين كارها را انجام دهى، براى اسماعيل كه از مال خود، خرج حج كرده است، يك حج است، و براى تو كه بدن خود را به رنج مى افكنى، نُه حج خواهد بود.

فضل بن هشام هروى:برايم گفته شده كه «محمودى» محمودى از بزرگان معاصرِامام عسكرى عليه السلام بوده و ايشان در نامه اش به اسحاق بن اسماعيل مى نويسد:«اين را براى محمودى هم بخوان، خدا عافيتش دهد، چه قدر او را به خاطر طاعتش مى ستاييم!» و نيز محمودى خود مى گويد: امام جواد عليه السلام پس از وفات پدرم براى من نوشت: «پدرت از دنيا رفت. خدا از او و از تو راضى باد. او نزد ما همچنان بر حالت پسنديده است و تو از اين حال، هرگز دور نخواهى شد». زياد به حج مى رود. از او پرسيدم كه چند بار به حج رفته است، تعداد آن ها را به من نگفت و گفت: الحمد للّه، زياد نصيبم شده است. گفتم: از طرف خودت حج به جا مى آورى، يا به نيابت از ديگرى؟ گفت: بعد از حج واجب، از طرف ديگران حج كرده ام، از طرف رسول خدا صلى الله عليه و آله حج مى گزارم و آنچه را كه خداوند به من جايزه داده است، براى دوستان او قرار مى دهم و آنچه را كه خداوند بر اين كارم به من پاداش دهد، به زنان و مردان با ايمان مى بخشم. گفتم: در حج خود چه مى گويى؟ گفت: مى گويم: «خدايا! از سوى پيامبرت محمد صلى الله عليه و آله احرام مى بندم و جزاى خودم را از سوى تو و او، براى اولياى پاك تو قرار مى دهم و پاداش اين هديه ام را به بندگانِ مؤمن تو هديه كردم، طبق كتاب تو و سنّت پيامبرت.» تا آخر دعا.