حدیث دربارهفضل إحجاج الصبيّ
عَبدُالرَّحمنِ بنُ سِنانٍ:كُنتُ عِندَ أبي عَبدِاللّهِ عليه السلام إذ دَخَلَ عَلَيهِ رَجُلٌ فَأَعطاهُ ثَلاثينَ دينارًا يَحُجُّ بِها عَن إسماعيلَ، ولَم يَترُك شَيئًا مِنَ العُمرَةِ إلَى الحَجِّ إلاَّ اشتَرَطَهُ عَلَيهِ، حَتَّى اشتَرَطَ عَلَيهِ أن يَسعى عَن وادي مُحَسِّرٍ، ثُمَّ قالَ: يا هذا، إذا أنتَ فَعَلتَ هذا كانَ لاِءِسماعيلَ حَجَّةٌ بِما أنفَقَ مِن مالِهِ، وكانَ لَكَ تِسعٌ بِما أتعَبتَ مِن بَدَنِكَ ۱.
عبد الرّحمن بن سنان:خدمت امام صادق عليه السلام بودم، كه مردى به حضور وى آمد. حضرت سى دينار به او پرداخت، كه به نيابت از اسماعيل (فرزند امام صادق عليه السلام) حج انجام دهد و چيزى از عمره تا حج نماند، مگر آن كه بر او شرط كرد كه انجام دهد، حتى شرط كرد كه در وادى محسّر هم سعى (تند رفتن بصورت هروله) انجام دهد. سپس فرمود: فلانى! اگر اين كارها را انجام دهى، براى اسماعيل كه از مال خود، خرج حج كرده است، يك حج است، و براى تو كه بدن خود را به رنج مى افكنى، نُه حج خواهد بود.
۱.الكافي: 4 / 312 / 1.