حدیث دربارهادب حضور

عنه عليه السلام:إذا غَدَوتَ إلى عَرَفَةَ فَقُل وأنتَ مُتَوَجِّهٌ إلَيها: «اللّهُمَّ إلَيكَ صَمَدتُ، وإيّاكَ اعتَمَدتُ، ووَجهَكَ أرَدتُ، فَأَسأَلُكَ أن تُبارِكَ لي في رِحلَتي، وأن تَقضِيَ لي حاجَتي، وأن تَجعَلَني مِمَّن تُباهي بِهِ اليَومَ مَن هُوَ أفضَلُ مِنّي»، ثُمَّ تُلَبّي وأنتَ غادٍ إلى عَرَفاتٍ ۱.
امام صادق عليه السلام:هر گاه صبح به طرف عرفات رفتى، در حال رفتن، بگو: «خدايا! رو به تو آورده و بر تو اعتماد كرده ام و تو را طلبيده ام، از تو مى خواهم كه كوچ مرا مبارك گردانى، حاجتم را بر آورى و مرا از كسانى قرار دهى كه امروز به آن ها، بر برتر از من مباهات مى كنى». سپس لبّيك مى گويى در حالى كه رو به عرفات مى روى.
۱.الكافي: 4 / 461 / 3، التهذيب: 5 / 179 / 600 نحوه وكلاهما عن معاوية بن عمّار، وراجع البحار: 99 / 348 / 20.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: آيا دعاى روز عرفه را به تو بياموزم، كه دعاى پيامبران پيش از من است؟ فرمود: مى گويى: «جز خداى يكتاى بى شريك، معبودى نيست. سلطنت و ستايش از آن اوست. زنده مى كند و مى ميراند و او زنده اى است كه نمى ميرد. خير در دست اوست و او بر هرچيز تواناست. خدايا! حمد براى توست، آنگونه كه خود مى ستايى و بهتر از آنچه ما مى گوييم و بالاتر از آنچه گويندگان مى گويند. خدايا! نماز وعبادتم، زندگى و مرگم و بيزارى جستنم براى توست، توان و نيرويم از توست. خدايا! از فقر و وسوسه هاى درون و پراكندگى كار و عذاب قبر، به تو پناه مى برم. خدايا بهترين نسيم ها را از تو مى طلبم و از شرّ آنچه طوفانها مى آورد، به تو پناه مى برم و از تو خير شب و روز را مى خواهم. خدايا! در دل و گوش و چشمم و در گوشت و خون و استخوانها و رگهايم، در جايگاه نشستن و ايستادنم و در ورود و خروجم، نور و روشنايى قرار بده و روزى كه تو را ديدار مى كنم فروغ مرا بزرگ بدار، كه تو بر هرچيز توانايى».