پاداش حج

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاداش حج نيكو، جز بهشت نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرعمره تا عمره ديگر، كفّاره (گناهان) ميان آن دو مى باشد و پاداش حج مقبول، بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حج گزار هيچ تسبيح و تهليل و تكبيرى نمى گويد، مگر آن كه به سبب آن بشارتى به او داده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به كاروان شترهاى حجّاج نگاه كرد و فرمود: هيچ گامى بر نمى دارند، مگرآن كه برايشان حسنه نوشته مى شود وهيچ گامى نمى گذارند، مگر آن كه گناهى از آنان محو مى شود و هرگاه اعمال حج خود را به پايان برند، به آنان گفته مى شود: بنايى ساختيد، پس ويرانش نكنيد، گناهان گذشته شما بخشوده شد، براى آينده كار نيك انجام دهيد ۲.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حاجيان سه گونه اند، بيشترين بهره از آنِ كسى است كه گناهان گذشته و آينده اش بخشوده شود و خداوند، از عذاب قبر نگاهش دارد. پس از او كسى است كه گناهان گذشته اش آمرزيده شود و بايد براى باقى مانده عمرش عمل از سرگيرد. امّا پس از او، كسى است كه تنها خانواده و مالش حفظ شود.

امام باقر عليه السلام:همين كه حج گزار شروع به تهيه وسايل سفرش كند، هيچ گامى در راه تهيه وسايلش بر نمى دارد، مگر آن كه خداى متعال، ده حسنه برايش مى نويسد و ده گناه از او مى آمرزد و ده درجه بر او مى افزايد. تا آنگاه كه از وسايلش آسوده شود، هروقت كه شد. و چون با مركبش رو به سوى حجّ كند، با هر گامى كه بر مى دارد و هرگامى كه مى نهد، خداوند همان پاداش را براى او مى نويسد، تا اعمالش به پايان رسد. چون اعمالش را به پايان رساند، خداوند گناهانش را مى آمرزد و در چهارماهِ ذى حجّه، محرّم، صفر و ربيع الأوّل، حسنات او نوشته مى شود، ولى گناهانش ثبت نمى شود، مگر آن كه گناه كبيره اى مرتكب شود. پس از گذشت اين چهار ماه، مثل مردم ديگر (و مخلوط با آنان) است.

امام صادق عليه السلام:بنده مؤمن وقتى به قصد حجّ از خانه اش بيرون مى آيد، خود و مركبش گامى بر نمى دارند، مگر اينكه خداوند حسنه اى براى او مى نويسد، گناهى محو مى كند و درجه اى مى افزايد وچون در عرفات وقوف كند، اگر گناهانش به اندازه دانه هاى خاك هم باشد، چون برگردد، مثل روزى كه مادرش او را به دنيا آورده (پاك و بى گناه) خواهد بود و به او گفته مى شود: اعمالت را دوباره از سرگير. خداوند مى فرمايد: «كسى كه عجله كند و ذكر خدا را در دو روز انجام دهد، و كسى كه تأخير افكند (و سه روز انجام دهد) گناهى بر آنان نيست، براى آنان كه تقوا پيشه كنند» .

حُجّاج، بر سه گونه از حج باز مى گردند:يك گروه، از آتش نجات يافته اند. و گروهى از گناهانشان پاك مى شوند، مانند روزى كه از مادر زاده شده اند. گروهى هم تنها خانواده و مالشان حفاظت مى شود. اين كمترين چيزى است كه حج گزار آن را با خود مى آورد.

مشمعلّ اسدى:سالى به حج رفته بودم. در بازگشت، خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم. حضرت پرسيد: از كجا مى آيى، مشمعل؟ عرض كردم: فدايت شوم! به حج رفته بودم. حضرت فرمود: آيا مى دانى حج گزار چه پاداشى دارد؟ عرض كردم: از شما مى آموزم. فرمود: هرگاه بنده، هفت بار دور اين خانه را طواف كند و دو ركعت نماز طواف را بخواند و ميان صفا و مروه سعى كند، خداوند شش هزار حسنه براى او مى نويسد و شش هزار گناه او را مى بخشايد وشش هزار درجه بر او مى افزايد وشش هزار حاجت دنيوى او را بر مى آورد و به همين اندازه براى آخرتش ذخيره مى كند. عرض كردم: فدايت شوم، اينها پاداش بسيارى است! فرمود: آيا به چيزى بيشتر وبالاتر از اين آگاهت كنم؟ گفتم: آرى. فرمود: اداى حاجتى از يك مؤمن، برتراست از حجّى وحجّى وحجّى (. وتا ده حج برشمرد).

امام صادق عليه السلام:چون حضرت موسى عليه السلام حج گزارد، جبرئيل عليه السلام نازل شد. موسى عليه السلام به او گفت:. كسى كه با نيّتى صادق و خرجى پاك و حلال، اين خانه را زيارت كند، چه پاداشى دارد؟ جبرئيل عليه السلام به سوى خدا بازگشت. خداوند وحى فرمود كه به او بگو: او را در ملكوت اعلى، همراه پيامبران، صدّيقان، شهيدان و صالحان قرار مى دهم و اينان چه رفيقان و همراهان خوبى اند!