رِبا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ربا خورَد، خداوند به همان اندازه كه ربا خورده، درونش را از آتش جهنّم پُر مى كند؛ و اگر از ربا مالى به دست آورد و با آن مال كارى انجام دهد، خداى ـ تعالى ـ آن را نمى پذيرد؛ و او همواره تا وقتى كه ذرّه اى از مال ربا نزدش باشد، از لعنت خدا و فرشتگان نصيب دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيش از همه، بر امّت خويش از پس خودم، از اين ها مى ترسم: اين پيشه هاى حرام، شهوت پنهان، و ربا.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زود است كه امّت من حلال خواهد شمرد ربا را به نام معامله، شراب را به نام آب انگور، رشوه را به نام هديه، و بخشش ناچيز را به نام زكات! و آن گاه، بدانان فرصت داده مى شود تا بر گناه خويش بيفزايند. و چون چنين شود، براى مردم عبادت خدا خسته كننده شمرده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه تن در روز قيامت با خداوند همسخن هستند: كسى كه هرگز براى سخن چينى ميان دو نفر رفت و آمد نكرده؛ كسى كه با خود درباره زنا نينديشيده؛ و كسى كه پيشه اش را هرگز با ربا نياميخته است.

امام على عليه السلام:[پيامبر خدا صلى الله عليه و آله] از خوردنِ ربا، گواهىِ ناروا، و مكتوب كردنِ [قرار داد] ربا نهى فرمود.

امام على عليه السلام:در معاملات خويش ربا نخوريد؛ كه سوگند به شكافنده دانه و پديدآورنده ميان، هر آينه ربا در ميان اين امّت پنهان تر است از خزيدن مورچه اى بر تخته سنگى سياه در شبى تيره.

الكافى از اَصبغ بن نباته:از اميرالمؤمنين عليه السلام بر منبر شنيدم: «اى صنف بازرگانان! نخست فقه و آن گاه تجارت، نخست فقه و آن گاه تجارت، نخست فقه و آن گاه تجارت! به خدا سوگند، هر آينه ربا در اين امّت، پنهان تر است از خزيدن مورچه اى بر تخته سنگى. ايمان خود را با راستى درآميزيد. بازرگانِ [ناراست]بدكار است؛ و بدكار در آتش، مگر آن كه حق را بستاند و حق را بدهد».

امام باقر عليه السلام:پليدترينِ درآمدها، درآمدِ ربا است.

تهذيب الأحكام از عمر بن يزيد بيّاع سابرى:به امام صادق عليه السلامگفتم: «فدايت شوم! مردم گمان مى كنند كه سود گرفتن [در معامله] از فردِ به اضطرار افتاده، حرام و از قبيل ربا است!» فرمود: «آيا ديده اى كه كسى ـ خواه ثروتمند باشد و خواه فقير ـ جز به ضرورت چيزى بخرد؟ اى عُمَر! هر آينه خداوند بيع را حلال شمرده و ربا را حرام فرموده است؛ پس سود ببر، ولى ربا مگير». گفتم: «پس ربا چيست؟» فرمود: «چند درهم در برابر چند درهم: دو برابر به ازاى يك برابر؛ و گندم به ازاى گندم: دو برابر به ازاى يك برابر».