كشتن مؤمن

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: در هر گناهى، اميد آن هست كه خدا آن را ببخشايد، بجز [گناه] كسى را كه مشرك بميرد، يا مؤمنى را عمدا بكشد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: اگر جن و انس در كشتن مؤمنى همدست باشند، خداوند، همه آنها را در آتش سرنگون مى‏سازد. خدا بهشت را بر قاتل و كسى كه دستور قتل را صادر كند، حرام كرده است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: آتشِ جهنّم به هفتاد جزء تقسيم شده است كه شصت و نه جزء آن، براى فرمان دهنده [به قتل] است و تنها يك جزء، براى قاتل و [البتّه] همين يك جزء، او را بس است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: سوگند به آن كه مرا به حق بر انگيخت، اگر اهل آسمان و زمين در خون مرد مسلمانى شريك شوند و بدان رضايت دهند، خداوند، همه آنان را به بينى‏شان در آتش سرنگون مى‏سازد.

امام باقر عليه ‏السلام ـ در باره اين آيه: «هر كه كسى را جز به قصاص قتل يا به [كيفر]فسادى در زمين، بكشد، چنان است كه گويى همه مردم را كشته است» ـ : [يعنى] چنين كسى، جايگاهى در آتش دارد كه اگر همه مردم را هم مى‏كشت، باز به همان جايگاه وارد مى‏شد.

الكافى ـ به نقل از ابو حمزه، از امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام ـ : نزد پيامبر خدا عليه ‏السلام آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! در [محلّه قبيله] جُهينه، مقتولى افتاده است. پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله بر خاست و پياده رفت تا به مسجد آنان رسيد. خبر [آمدن پيامبر]، در ميان مردم پيچيد و نزد ايشان آمدند. فرمود: «چه كسى او را كشته است؟». گفتند: نمى‏دانيم، اى پيامبر خدا! فرمود: «كشته‏اى در ميان مسلمانان است و معلوم نيست چه كسى او را كشته است؟! سوگند به آن كه مرا به حق بر انگيخت، اگر اهل آسمان و زمين [همگى]در خون مرد مسلمانى شريك شوند و به آن، رضايت دهند، خداوند، همه آنها را به بينى‏هايشان ـ يا فرمود: به صورت‏هايشان ـ، در آتش مى‏افكند».

تهذيب الأحكام ـ به نقل از زيد بن على، از پدرانش عليهم ‏السلام ـ : پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «هر گاه دو مسلمان بر يكديگر شمشير كشند، بدون آن كه پاى [دفاع از]سنّتى در ميان باشد، قاتل و مقتول، هر دو در آتش‏اند». گفته شد: اى پيامبر خدا! قاتل آرى، مقتول چرا؟ فرمود: «چون او هم قصد كشتن داشته است».