حدیث دربارهكسانى كه از آتش خارج مى شوند

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: آن گاه كه خداوند، مؤمنان را از آتش برهانَد و ايمن شوند، در باره برادرانشان كه به آتش رفته‏اند، چنان سخت با پروردگارشان مجادله مى‏كنند كه هيچ يك از شما در دنيا با برادرش در باره حقّ خود، چنان مجادله نمى‏كند. آنها مى‏گويند: پروردگارا! برادران ما، پا به پاى ما نماز مى‏خواندند و روزه مى‏گرفتند و حج مى‏گزاردند، و تو آنها را به آتش در آورده‏اى؟! خداوند مى‏فرمايد: «برويد و هر يك از آنها را كه مى‏شناسيد، بيرون آوريد». آنان مى‏روند و برادرانشان را از چهره‏هايشان مى‏شناسند؛ چون آتش، چهره‏هاى آنها را نمى‏خورد. آتش، برخى‏شان را [فقط] تا نيمه‏هاى ساق پايشان گرفته است، و برخى‏شان را تا برآمدگىِ پاهايشان. آنها را بيرون مى‏آورند و مى‏گويند: پروردگارا! كسانى را كه دستور دادى، بيرون آورديم. خدا مى‏فرمايد: «كسانى را هم كه در دلشان به وزن دينارى ايمان بوده است، بيرون بياوريد. سپس كسانى را كه در دلشان به وزن نيم دينار [ايمان] بوده، و بعد كسانى را كه در دلشان به وزن يك دانه خردل [ايمان] بوده است [نيز بيرون بياوريد]».